Eerste Z5-foto verkocht

Na mijn hersenbloeding heb ik mijn Nikon D800 en de Nikon AF-S 28-300mm lens ingeruild voor de systeemcamera Nikon Z5 en de Nikon Z 24-200mm. Beide camera’s zijn full frame, echter, de Z5 met de lens is een stuk lichter omdat het geen spiegelsysteem meer heeft. De afgelopen tweeëneenhalf jaar heb ik er, met veel plezier, de nodige foto’s meegemaakt, zowel in Peru als in Nederland. Ook al veel foto’s geaccepteerd door Dreamstime.

Nu pas werd er een Z5-foto bij Dreamstime verkocht. Voor mij betekent dat drie dingen: dat voor mij de Z5 een waardige vervanging van de D800 is, dat het bewerken met Luminar Neo mij goed bevalt en dat ik nog steeds goede foto’s maak. Toch moest ik even wachten voordat er een koper kwam. Hoop dat er snel meer volgen.

Waterstaatskerk en
Gemeentehuis in Hengelo 

Het verhaal achter de foto gaat terug naar Hengelo, waar we vroeger woonden. Het is de vroegere Waterstaatskerk, tegenwoordig een onderdeel van de Hengelose muziekschool. Ik liet me inspireren door een soortgelijke foto die met een groothoeklens genomen was. De zoomlens die ik hier gebruikte ging maar tot 24mm. Echter, het lukte me toch om het torentje van de Waterstaatskerk en de toren van het Gemeentehuis goed in beeld te krijgen. Ook zorgden de takken van de bomen en de witte wolkjes er voor dat alles met elkaar verbonden was. Ben er best trots op. 

Door de jaren heen heb ik redelijk wat foto’s van Hengelo gemaakt en bij Dreamstime ingediend. Hier een overzicht met een paar mooie foto’s van Tuindorp en de Stork-geschiedenis, van het vernieuwde centrum en van ‘t Lansink die in het boek Enemy Under Our Roof verschenen zijn.

Trek je niks aan van de waarschuwingen van je browser over de veiligheid van mijn NAS. 

Een brug te ver

In 1944 trokken uit verschillende richtingen Engelse, Amerikanen, Polen op om Europa te bevrijden. De gecoördineerde activiteiten heten Operation Marketgarden. Rondom Oosterbeek en Arnhem is er toen zwaar gevochten. Hier een goed overzicht van alle activiteiten rondom Arnhem.

John Frost Brug, links het noorden
(vanuit De Eusebiuskerk)

Een belangrijk gevecht vond in september 1944 plaats bij het noordelijke bruggenhoofd van wat nu de John Frost Brug heet. De geallieerden olv John Frost kwamen na een dropping uit het noorden bij de brug over de Rijn, de Duitsers verdedigde de brug vanuit het zuiden. De geallieerden uit Normandië hadden behoorlijke vertraging opgelopen en kwamen te laat om de brug vanuit het zuiden in te nemen. Het geleden verlies staat bekend onder de naam “Een brug te ver”. Hierover gaat ook de film A Bridge Too Far.

Ter nagedachtenis van deze afschuwelijke oorlog en de gevechten rondom Arnhem is er het Airborne Museum in Oosterbeek met als dependance het Airborne Museum at the Bridge. Het laatste is een klein museum met een animatie van de gevechten in september 1944 in de regio en met een mooi uitzicht op de John Frost Brug.

John Frost Brug
(vanuit Airborne Museum at the Bridge)

Buiten heb ik nog een foto met mijn Nikon Z5 gemaakt die inmiddels door Dreamstime geaccepteerd is.

John Frost Brug in kleur

Wat mezelf opvalt aan de foto is dat je ogen eigenlijk naar de lucht met zijn woeste strepen en het water van de Rijn getrokken worden en minder naar de iele brug. Om die reden heb ik de foto naar zwart-wit geconverteerd. Ook heb ik wat woeste strepen uit de lucht gehaald en heel licht een vignet aangebracht. Hierdoor worden je ogen beter bij de brug gehouden. Ook deze foto is door Dreamstime geaccepteerd. Laat me weten welke foto je het mooist vindt. 

John Frost Brug in zwart-wit

Waarmee bewerk je je foto’s?

In de loop van de jaren ben ik me gaan realiseren dat het bewerken van mijn foto’s een essentieel onderdeel is van het maken van foto’s. Ondanks dat de camera’s en de smartphones steeds beter worden, blijft het bewerken van foto’s handwerk. Echter de software om foto’s te bewerken wordt steeds beter en werkt steeds vaker met AI. Toch ben ík degene die weet wat het onderwerp is en wat ik wil uitdrukken (leer ik trouwens steeds beter). De vraag is “waarmee bewerk ik mijn foto’s?” 

Hieronder een foto die mij best veel tijd gekost heeft om te bewerken vanwege de hoge lichten en diepe schaduwen en de reflectie van het zonlicht op de bladeren. Hier de foto vóór bewerking.

Rode en blauwe muren in klooster in Arequipa

Eerst de hardware. In 2017 heb ik een iMac 27” gekocht. Qua scherm is hij nog steeds heel goed: 5k en resolutie 5120*2880. Vergelijkbare beeldschermen zijn nog steeds heel duur. Qua performance is hij echter verouderd. Hij is niet alleen langzaam, maar ook de laatste software draait er niet meer op. Een voor de hand liggende oplossing is een nieuwe Mac mini aan te schaffen en te koppelen met de oude iMac. Resultaat: uitstekende performance en uitstekende beeldkwaliteit voor een redelijke prijs. Echter niet met alle oude iMacs werkt dat zo simpel.  

Met Lunar Display van Astropad werkt het wel. Met een dongle van Astropad, snelle Wifi en Astropad software simuleert het dat de twee apparaten met een kabel verbonden zijn. Voor de bewerking van foto’s werkt deze oplossing uitstekend, voor video is het net iets te langzaam. 

Omdat mijn oude MacBook aan vervanging toe was, heb ik een paar jaar geleden geen Mac mini gekocht maar een nieuwe MacBook Air (13”, M3). Heeft als voordeel dat ik ook elders mijn foto’s kan bewerken. Apple levert tegenwoordig SSD ipv een interne harde schijf. Is sneller en betrouwbaarder en duurder. Daarom heb ik een 4Tb externe SSD van Samsung (T7) gekocht voor de opslag van al mijn foto’s. Mijn backup plan heb ik hier beschreven. Deze opzet is toekomst bestendig, het staat vervanging/uitbreiding gemakkelijk toe.

Nu de software. Jarenlang heb ik met veel plezier met Adobe Photoshop en Adobe Lightroom gewerkt. Photoshop gebruikte ik om pixels te bewerken en Lightroom voor de rest. Photoshop is extreem krachtig maar heeft ook een steile leercurve. Toen Adobe besloot om over te gaan naar het abonnement-model kwam ik tot de conclusie dat het te duur voor me werd. Ik ben slechts een amateurfotograaf. Het was ook de tijd dat AI geïntroduceerd bij het bewerken van foto’s. Skylum was met Luminar Neo een van de eerste die AI gebruikte om met een simpele draaiknop heel veel parameters op de juiste manier aan te passen. Bij omvangrijke fotoreportages (feestjes, vakantie ed) bespaart me dat heel veel tijd. Hoe ik met Luminar Neo werk laat ik hier zien.

Huidige opstelling met
oude iMac en nieuwe MacBook

Hier de foto van het klooster ná bewerking met Luminar  Neo (geaccepteerd door Dreamstime). Ik leer nog steeds nieuwe technieken door te kijken naar Siebring Photo Art op YouTube.

Foto met zachtere schaduwen en
minder hoge lichten op de bladeren

Af en toe schrijf ik mijn overwegingen bij bepaalde keuzes op, niet alleen voor jullie maar ook voor mijzelf, om te kijken of ze nog steeds valide zijn. Hoop dat ook jullie er wat aan hebben. 

Kaarslicht in Gouda

Door toeval waren we een paar dagen in Gouda tijdens de kerstviering Gouda bij Kaarslicht. Het is een lichtfeest waarmee in 1956 is begonnen. Vanuit de zusterstad in Noorwegen komt er een grote kerstboom die tijdens een ceremonie ontstoken wordt. Net als veel steden is ook Gouda vlak voor Kerstmis feestelijk versierd met lampjes. Speciaal voor Gouda is dat alle winkels ook kaarslicht hebben. 

Omdat ik niet met een zware lens door de drukte wilde lopen, had ik voor mijn 28mm lens gekozen. Het voordeel is dat deze lens licht, qua gewicht, is en ook heel lichtgevoelig (f/2.8); reuze handig tijdens schemering. 

Reeds op de Lange Tiendenweg, een gezellige winkelstraat, zie je in de verte de toren van de St Janskerk. 

Lange Tiendenweg

Op de markt zie je het fraaie Gotische stadhuis en de nog niet verlichte kerstboom. Het was heel druk en het is een geliefd object, dus een aantal foto's moeten maken tot dat het eindelijk een beetje rustig werd.

Markt

Binnenin de St Janskerk is er een kerstmarkt met heel veel kraampjes. Ik had gehoopt een foto van het orgel te kunnen maken maar door een stellage voor audiovisuele apparatuur lukte dat niet. Volgende keer keer beter. 

Kerstmarkt in St Janskerk

Zelf vind ik het straatje Achter de kerk een heel mooi stukje Gouda, je waant je in de Middeleeuwen. Hieronder de zijkant van de kerk met verlichte glas-in-loodramen. De foto is genomen vanuit een stadstuin aan de achterkant van het Museum Gouda. In het album (zie link onderaan) nog meer foto's van de stadstuin. 

Achter de kerk

Door lopend kom je bij wat vroeger het Weeshuis van Gouda was, tegenwoordig zit er een restaurant in. Ook hier een mooi binnenplaatsje waar een koor stond te zingen. Heel sfeervol. 

Vroegere weeshuis van Gouda

Na een diner bij New Tandoor weer terug naar de markt. Het was er geweldig druk. Het viel niet mee om nog behoorlijke foto's te maken. Kwam natuurlijk ook omdat het bijna donker was. En na een veel te lange ceremonie ging de boom eindelijk aan.

 

Verlichte kerstboom 

Alle foto’s heb ik met de Nikon Z5 en 28mm lens genomen, behalve de laatste foto. Die is met een iPhone 16 Pro genomen. De instellingen op de Nikon camera waren: M (handmatig), sluitertijd variërend van 1/60s tot 1/125s en diafragma variërend van f/8 - f/2.8. Naarmate het donkerder werd liep de ISO behoorlijk op (12800 binnenin de kerk en toen het buiten donker was). 

Bij het bewerken merkte ik dat de foto’s behoorlijk donker waren. Met Luminar Neo heb ik er toch mooie foto’s van gemaakt. Een zestal daarvan zijn al geaccepteerd door Dreamstime. Hier is het album met alle foto's die ik die dag in Gouda gemaakt heb.

Hoe vang je de sfeer?

Het overkomt me vaak dat ik op een leuke bijeenkomst ben of op een inspirerende plek en dat de foto’s niet goed de sfeer vangen die ik me kon herinneren. Je denkt vaak dat als alles maar op de foto staat dat je de sfeer ook goed gevangen hebt. Dus je doet een stap naar achteren, je zoomt uit, of gebruikt een groothoeklens zodat alles er op staat. Gevolg is dat je vaak een heel afstandelijke foto hebt zonder sfeer.

Kijk bijvoorbeeld naar architectuurfoto’s. Voor Dreamstime maak ik vaak foto’s van gebouwen in z’n geheel. Daar is namelijk voldoende belangstelling voor. Zie hieronder een foto van Centraal Apotheek in Leeuwarden.

 

Centraal Apotheek: het hele gebouw 

Een mooi gebouw waarvan je later misschien de contouren en de kleur geel kunt herinneren. Echter, om de sfeer van een gebouw te proeven is het beter om details van het gebouw te fotograferen. Hier een foto van de Griekse godin van de gezondheid, Hygieia, op de gevel van het gebouw.  

Hygieia van Centraal Apotheek

Nog een paar interessante details: de ingang en het torentje. 

   

Door dit soort details zul je het Jugendstil gebouw herinneren. Ze geven het gebouw karakter waarmee je de sfeer vangt. 

Bij een bijeenkomst is het net zo, het is juist leuk om te laten zien hoe iemand bijvoorbeeld geniet door close-ups te maken. Door close-ups van verschillende mensen te maken vang je de sfeer pas echt. Natuurlijk kun je er een overzichtsfoto bij doen, maar die is niet essentieel voor de sfeer.

Conclusie: kom een paar stapjes dichterbij om de sfeer te vangen. 

Wil je de sfeer op een bijeenkomst goed pakken dan moet je met een groothoeklens echt heel dichtbij gaan staan. Net als bij straatfotografie. Je kunt dan de hoofdpersoon én zijn directe omgeving fotograferen. Zelf voel ik me daar wat minder comfortabel bij. Ik werk liever met een telelens. Probeer het zelf eens en kijk waar je je comfortabel bij voelt. 

Chinese keizerin en gebroken porselein

In het Keramiekmuseum in Leeuwarden hebben ze regelmatig speciale tentoonstellingen. Een keer reisde ik af naar Leeuwarden om een tentoonstelling van de enige Chinese keizerin, Wu Zetian, te bekijken. Na een forse wandeling van het hotel naar het museum bleek dat ik iets te vroeg was. 

Keramiekmuseum 

Wu Zetian werd in 624 als dochter van een koopman geboren. Op haar dertiende werd ze concubine van de toenmalige keizer. In 683 werd ze na wat machtswisselingen keizerin van China. De eerste en tot dusver enige vrouwelijke keizer. Het was de moeite waard om de tentoonstelling te bezoeken. 

Wu Zetian tentoonstelling 

Deze tentoonstelling doet mij denken aan ons bezoek aan de Verboden Stad in Beijing. Een van de Chinese promovenda die ons begeleidde vertelde dat concubines in een tapijt werden gerold om naar de keizer gebracht te worden. 

De tweede keer gingen we samen naar de UNBROKEN tentoonstelling van Bouke de Vries. 

UNBROKEN tentoonstelling 

Het is fascinerend te zien wat hij doet met gebroken porselein. Bij het bergen van oude koopvaardijschepen gaat de aandacht van handelaren altijd uit naar vazen die nog heel zijn. De aandacht van Bouke gaat echter uit naar de scherven waar hij de mooiste kunstwerken van maakt. Soms in glazen vazen. 

De foto hieronder laat je, in een donkere kamer met wit porselein op een gedekte, zwarte tafel, voelen wat oorlog met ons doet. Heel passend in deze tijd. 

War and Pieces

Ondanks dat Leeuwarden niet om de hoek is, houd ik tegenwoordig de speciale tentoonstellingen van het Keramiekmuseum in de gaten. Altijd de moeite waard om te bekijken.

Liwwadden aan de Middelzee

Leeuwarden heet in het Stadsfries Liwwadden of Ljouwert in het Fries. Waar de naam vandaan komt is niet helemaal duidelijk. Warden schijnt te verwijzen naar terpen waarop Leeuwarden is gevestigd en Leeuw kan naar de leeuw in het stadswapen verwijzen. Het is ook mogelijk dat het een verbastering van lee is en verwijst naar de laagten tussen de terpen. Vroeger lag het aan de Middelzee en in de Romeinse tijd woonden er al mensen op de plek van de Oldehove.

Oldehove, scheve kerktoren

Leeuwarden heeft een compacte stadskern met veel oude gebouwen met mooie geveltjes. Het gebied rondom de gracht die door de binnenstad loopt, heet de Nieuwestad, met aan de gracht de Waag, waar in het verleden koopwaren gewogen werden.

Waag in de Nieuwestad

Tijdens de stadswandeling krijg je meteen een prachtig uitzicht op de Sint Bonifatiuskerk met een mooie reflectie in de Voorstreek. Veel bruggen zijn van het pijptype, een halfronde, lage brug, veelal gemetseld.

St Bonifatiuskerk

De Bonifatiuskerk van dichterbij fotograferen is een echte uitdaging. Er staan veel auto’s omheen en om de kerktoren van de voorkant te nemen moet je in een smal steegje lopen. 

   

Links de foto die ik in het steegje genomen heb en rechts de foto die, na bewerking met Luminar Neo, door Dreamstime is geaccepteerd. 

Na wat verder doorlopen kwamen we uit bij de Jacobijnerkerk. De voorkant is niet zo indrukwekkend, echter, de achterkant is wat fotogenieker. 

   

Na wat regenbuien, een overheerlijke lunch bij Jack and Jacky’s, en een bezoek aan het Keramiekmuseum (volgende week meer hierover), kwamen we weer uit bij de gracht in Nieuwestad. 

Nieuwestad

Leeuwarden is echt de moeite waard om te bezoeken. Een aanrader!

Ter informatie: we overnachtten bij Post Plaza Hotel met een uitstekend ontbijt bij Post Plaza Grand Café, het oude postkantoor van Leeuwarden!

Post Plaza Grand Café

Hier een album van alle foto's van Leeuwarden die door Dreamstime zijn geaccepteerd. Let speciaal op het extroverte gebouw van Centraal Apotheek. 

Alle albums!