Zonsverduistering 2026

Te laat ging ik kijken of ik nog een eclips-brilletje kon kopen. Gelukkig wist mijn vrouw, ondanks de verhuizing, precies waar we nog een brilletje hadden van de vorige eclips. 

Vroeg in de avond mijn statief (Peak Design Travel Tripod) met camera (Nikon Z5) erop op onze balustrade geplaatst. Door dubbelglas kun je namelijk geen foto’s maken. Even gekeken hoe ik een foto kon maken met het brilletje er voor. Heel amateuristisch, echter, het werkte. Moest de foto wel bijsnijden ivm licht dat langs het brilletje op de sensor viel. 

Ik had voor mijn zoomlens (Nikon Z 24-200mm) gekozen omdat ik dan de telezoom kon gebruiken. Op de afstand naar de zon maakt dat echter niet zoveel uit.

De eerste gelukte foto was om 19:30 uur, dus een kwartier nadat de overlap begonnen was. Je ziet dat de maan van rechts voor de zon langs gaat. 

19:30 uur

De maximale overlap was om 20:10 uur. Zoals je ziet blijft er nog een flink stuk (ongeveer 10%) niet bedekt. Zonder brilletje nog steeds moeilijk om naar de zon te kijken. Om een volledige verduistering te hebben moet je trouwens verder naar het zuiden. Spanje was de ideale plek. Heb op Instagram veel mooie foto’s van de volledige zonsverduistering uit Spanje gezien.

20:10 uur

In hetzelfde tempo draait de maan weer verder voor de zon langs. Moet wel elke keer de camera opnieuw op de zon richten en voor de zekerheid opnieuw scherpstellen. 

De ervaring dat je overdag door de zonsverduistering veel minder licht hebt deed me denken aan een zonsverduistering uit mijn jeugd. Mbv Claude ben ik er achter gekomen dat dat 15 februari 1961 was (ik was toen 8 jaar), toen een verduistering van 91%. Dus een vergelijkbare ervaring. 

Wat me opviel was dat het licht tijdens de verduistering heel koud leek. We zijn gewend dat als er minder licht is dat dat licht warmer is. Bij laagstaande zon (opkomst en ondergang) legt het licht een langere weg af door de atmosfeer, waardoor het blauwe licht er uitgefilterd wordt (dus warmer). Bij de zonsverduistering overdag geldt dat niet, vandaar dat het licht kouder overkomt. Is niet te zien op de foto’s door de automatische witbalans (AWB) van de camera.

20:35 uur

De volgende serieuze verduisteringen zijn in 2050 (80%) en 2081 (90%). Waarschijnlijk maak ik dat niet meer mee. Toch zou ik me de volgende keer beter voorbereiden:

• Mijn macrolens (105mm) heeft iets beter glas, is voor dit type foto geschikter. Hij is ook lichtgevoeliger. 
• Een vervanging vinden voor het amateuristische brilletje dat de lens niet helemaal afdekt. Nu moesten drie personen en de camera hetzelfde brilletje delen. Misschien bestaat er een eclips-filter.
• Elke 5 minuten een foto nemen. Dat geeft een beter inzicht in het verloop van de zonsverduistering. 
• Doordat allerlei zaken automatisch worden ingesteld zie je tussen foto's kleurverschillen. Volgende keer alles handmatig doen. 

Al met al een leuke ervaring waarvan ik de resultaten graag deel. Hier een album met geselecteerde foto’s op mijn NAS. 

Zoals elke avond ging de zon onder met een warme gloed. 

Zonsondergang 20:56 uur

Met dank aan Claude voor het uitzoeken van allerlei gegevens en het bevestigen van mijn natuurkundige ideeën. 

Het nieuwe leven van oude kerken

Een tijd geleden zag ik een foto van een boekhandel in een kerk in Zwolle. Dat fascineerde mij. Dus een dagje naar Zwolle met mijn camera en een groothoeklens. 

Op weg naar boekhandel Van der Velde liep ik even de Grote Kerk (Academiehuis) in het centrum van Zwolle binnen. Deze imposante kerk trekt me telkens weer. Op deze zomerse dag rond lunchtijd waren de terrasjes bomvol. Door de relatief kleine ingang kom je in een oase van rust. Het eerste wat mij opvalt is welke invloed zo’n hoog plafond en zo’n gigantische ruimte op je heeft. Het is een waar genoegen om daar te zijn. 

Academiehuis

Meteen een foto gemaakt van de grote preekstoel en het enorme orgel met daarnaast de “kleine” vleugel! Het geeft een goed gevoel van de dimensies van deze kerk

Broerenkerk

Op naar de Broerenkerk. De boekhandel Van der Velde zit in deze gerestaureerde kerk. Een heel andere uitstraling. Fascinerend om te zien dat de plafondschilderingen en het orgel intact zijn en dat tegelijkertijd de sfeer heel modern is. Het verassende is dat er halverwege de hoogte van de kerk, links en rechts “balustrades” met veel boekenkasten langs de wand. Vanaf de rechter-balustrade heb ik foto’s gemaakt die een goede indruk geven van de ruimte, zowel richting het orgel als het altaar (tegenwoordig de locatie van de brasserie). 

   

Thuisgekomen aan de slag om de foto’s te bewerken met Luminar Neo. Naast de reguliere bewerkingen (verschillende aspecten van belichting, uitsnijding, ruisonderdrukking) heb ik de keus om iets te doen met de vervorming van de groothoeklens. 

  

Hier een foto voor en na de bewerking. Door de groothoeklens lopen de pilaren niet meer evenwijdig. Ze staan scheef en lijken elkaar - buiten beeld - te kruisen. Het is leuk om links zowel de grond als het plafond in één blik te zien (mn in kerken met de mooie plafondversieringen is dit interessant). Rechts heb ik de pilaren wat rechter gezet. Het geeft een wat normaler, rustiger beeld, het nadeel is dat je een deel van het plafond kwijt raakt. Voor beide is wat te zeggen. 

Trouwens, bij het maken van de foto’s kun je al wat rekening houden met wat je met de foto’s gaat doen. Door het brandpunt van de lens te verkleinen én de camera naar boven te wijzen krijg je extreme vervorming. Als je dat niet wilt houd in eerste instantie horizontaal en als je nog minder vervorming wilt hebben verhoog het brandpunt. 

Uit de vele foto’s die ik in beide kerken gemaakt heb, heb ik er negen bij Dreamstime ingediend; allemaal geaccepteerd. Ik heb ze in mijn Dreamstime mapje over Zwolle gezet. 

Na het bezoek aan deze oude kerken vroeg ik me af wat volgende generaties, over een paar eeuwen, zullen vinden van onze tastbare erfenis. 

Kleurrijke zonsondergangen

De kleur van het licht van de zon is eigenlijk wit. Op het moment dat het zonlicht de dampkring binnenkomt botst het met gasmolecules en verstrooit het in diverse kleuren. We zien dat ook bij een regenboog. Onder ideale omstandigheden zien we in de regenboog rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo en violet. Vaak zie de laatste twee niet. Je ziet ze in de volgorde van hun golflengte: rood heeft de langste golflengte en violet de kortste. Licht van verschillende golflengten breekt anders. Vandaar dat de bogen in de regenboog hun eigen kleur hebben. 

Regenbogen met een paarse boog

Dit doet me denken aan een natuurkunde proef op de middelbare school met een smalle, witte lichtstraal die op een prisma valt, waardoor de kleuren van verschillende golflengten gescheiden worden.

De verstrooiing van het witte zonlicht zorgt er voor dat overdag de hemel blauw is. Gezien de kortere golflengte van indigo zou je paars verwachten. Echter, onze ogen zijn minder gevoelig voor paars, daarom zien we geen paarse hemel, maar een blauwe. 

Bij zonsondergang maakt het zonlicht een langere weg door de atmosfeer, waardoor de hemel er oranje (rood en geel) uitziet. 

Oranje hemel

Als de atmosfeer veel waterdruppels, ijskristallen of stofdeeltjes bevat dan kleurt de hemel rood en roze. Dat komt door de sterkere verstrooiing.

Rode zonsondergang

Bij deze foto zie je ook dat de ondergaande zon de onderkant van de wolken rood kleurt. Een ondergaande zon met wolken maakt het allemaal nog mooier. 

Zonsondergang met wolken

Alle foto’s heb ik vanaf ons balkon (12 hoog) gemaakt. Behalve in de winter hebben we bijna elke avond een spectaculaire zonsondergang. Het blijft een indrukwekkend natuurverschijnsel zeker als je je realiseert dat zonder de verstrooiing van het zonlicht we, net als ‘s nachts, naar een zwart universum zouden kijken. 

Trouwens zonsopkomsten hebben ook spectaculaire kleuren. 

Zachte kleuren bij zonsopkomst

Hier een album met mooie Hollandse luchten. 

Martinikerk in Doesburg

In 2021 bezocht ik de Hanzesteden Kampen en Deventer en plaatste foto’s op Instagram. Iemand suggereerde toen om ook Doesburg te bezoeken. Dus dat deed ik. Nu in 2026 ben ik weer terug in Doesburg. Ik wist al dat het fotograferen van de Martinikerk niet makkelijk was. Aan de voorkant van de kerk staan de huizen best dicht bij waardoor het bijna onmogelijk is om zonder extreme vervorming de kerktoren te fotograferen. Alleen op de kruising van de Markt en de Kerkstraat heb je voldoende afstand tot de toren om hem zonder vervorming te fotograferen. Dat is dan wel de achterkant van de kerk. 

Martinikerk van de achterkant

Het centrum van Doesburg heeft mooie straatjes met veel oude huizen. Al moest ik wel mijn best doen om geen auto's op de foto's te krijgen. Met deze is het net gelukt. Achter het rechter bosje en aan de linkerkant stonden twee auto's. Zonder de auto's heeft de Kosterstraat een veel natuurlijkere uitstraling.

Kosterstraat

Ik heb verder wat rond de kerk gelopen om te kijken of ik nog wat foto’s kon maken van de kerk en de kerktoren. Op zich wel leuke foto's maar onvoldoende speciaal. 

Kerktoren vanuit steegje

Deze is genomen vanuit de Roggestraat op de hoek van een steegje richting Markt. De schaduw aan de onderkant is te dominant en die gevel van het huis voegt niks toe.

Zijgevel

Deze zijgevel van de kerk is wel mooi maar de deuren vormen niet een hoogtepunt van de compositie en als je de steunmuren als herhaling ziet en dus richting geeft aan je ogen, dan wijst het naar niks bijzonders. 

Kerktoren

Deze is wel leuk al zou het beter zijn als je iets meer van de toren zou kunnen zien, echter, ik kon niet verder van de kerk afstaan ivm de huizen rondom de kerk. 

Hier een foto die geaccepteerd is door Dreamstime. De kerktoren steekt prominent uit boven de huizen. Dit was een van de weinige plaatsen zonder auto’s. Nadeel is wel dat je tegen de schaduwzijde van de huizen en de kerk aankijkt.

Kerktoren vanuit Koepoortstraat

Toen ik moe was, rustte ik even op een bank in een parkje naast de kerk. Daar heb ik deze foto gemaakt. Het mooie van deze foto is dat de zon op de gevel van de kerk staat en de details goed zichtbaar zijn. Ik heb de kerk wat hoger genomen zodat de vele auto’s buiten beeld zijn gebleven.

Martinikerk vanaf Kosterstraat

Helaas was de kerk en het zilvermuseum gesloten. Volgende keer beter. 

Genieten van maken en delen van foto’s (nu op een veilige NAS):
peter.apers.nl

Mosterd uit Doesburg

Van de week zag ik een leuk videootje op Instagram met tips over Doesburg: koffie drinken bij Granos, lunchen in de serre bij La Fleur en het mosterdmuseum bezoeken. Leek me leuk om Doesburg weer te bezoeken. Het is met de bus 30-40 minuten vanaf Arnhem. 

De Doesburgsche Mosterd- en Azijnfabriek en het mosterdmuseum liggen aan de Boekholtstraat in het mooie centrum van Doesburg. Het is een heel kleinschalig museum waar met een videootje uitgelegd wordt hoe mosterd gemaakt wordt. 

Daarna loop je langs gereedschappen, maalstenen en vaten die vroeger gebruikt werden. Kort met de eigenaar gesproken. Ook hij had het videootje op Instagram gezien. Leuk! Bijna al het mosterdzaad komt uit Canada, ook van de Franse mosterd. Mosterd wordt gemaakt door het zaad in azijn te leggen en daarna te malen. 

De ambachtelijk gemaakte mosterd wordt ook geleverd aan de grote supermarkten in Nederland. Zelf heb ik twee kleine potjes, scherp en zacht, meegenomen om te proeven. 

Mosterdpotten

Vanwege de mosterdfabriek worden de Doesburgers ook wel “mosterdpotten” genoemd. Ik weet trouwens niet of dit positief bedoeld is.

Heb nog wat rondgewandeld door het oude, mooie centrum van Doesburg. Als je een keer in de buurt bent best de moeite waard om deze Hanzestad aan de IJssel te bezoeken. Volgende keer iets over de Martinikerk in Doesburg. 

De foto’s binnen, waar het behoorlijk donker was met hier en daar een felle, witte TL-buis, maakte ik in M-stand met diafragma f/9 en sluitertijd 1/250s (om bewegingsonscherpte te voorkomen). Gevolg is dat de foto’s wat donker zijn en de ISO-waarde tot het maximum opliep. Heb met nabewerking, oa ruisonderdrukking, geprobeerd de foto’s nog een beetje te redden. Maar gedeeltelijk gelukt. 

Arnhems Buiten - Electricity Campus

Arnhems Buiten is het voormalige KEMA-terrein. Er staan een aantal iconische rijksmonumenten in het heuvelachtig en bosrijk park. De architectuur van die gebouwen trok me aan om er wat foto’s van te maken. Tegenwoordig heet het Electricity Campus. Toen ik het terrein opliep realiseerde ik me dat ik er al eens geweest was ivm een gesprek over ICT en de energietransitie. Ik ben toen niet verder gekomen dan het eerste, moderne gebouw. Deze keer was het doel om de rijksmonumenten die verder op stonden te fotograferen.

Ik liep meteen door naar het in mijn ogen meest iconische gebouw, B30, het voormalig KEMA voorlichtingsgebouw waar voorlichting en onderwijs aan huisvrouwen gegeven werd. 

KEMA Voorlichtingsgebouw

Vandaar ben ik doorgelopen naar een ander iconisch gebouw, De Zoeten Laboratorium. Hier werden experimenten uitgevoerd met hoogspanning. Het is momenteel gesloten en ook voor de ingang vonden graafwerkzaamheden plaats, waardoor ik niet veel mogelijkheden had om foto’s te maken. Volgende keer beter. 

De Zoeten Laboratorium

De geschiedenis van het park gaat ver terug. In 1392 werd op het landgoed Mariëndaal een klooster gesticht. De kloosterlingen hielden zich bezig met landbouw en wetenschap. Veel later, na de sloop van het klooster, kwam er een boerderij die later een landgoed en een buitenplaats (vandaar de naam Arnhems Buiten!) werd. Door de spoorverbindingen naar het westen en later naar Nijmegen werd de verbinding met het landgoed Mariëndaal doorgesneden. 

Trein richting Nijmegen

In 1927 werd de KEMA opgericht en werd Arnhems Buiten een locatie voor grootschalige hoogspanning experimenten. De Zoeten Laboratorium gaf KEMA een internationale status. 

Nu heeft het park een campus-uitstraling met veel plekken om ideeën uit te wisselen. Ook een fraai gelegen restaurant draagt bij aan deze uitstraling. 

Restaurant Kookplaats

Als je Arnhem bezoekt en je houdt van de naoorlogse architectuur dan moet je deze campus zeker bezoeken. In het album Arnhem staat het album met de 8 foto's van Arnhem Buiten geaccepteerd door Dreamstime.

Deventer aan de IJssel

Van de week werd deze foto van het uitzicht op Deventer vanaf de overkant van de IJssel bij Dreamstime gekocht. Hij is genomen vanaf het terras van het Pillows Hotel Aan De IJssel in Deventer bij een naderende zonsondergang. 

Deventer aan de IJsssel

Vanaf deze kant van de IJssel heb je een fantastisch uitzicht op de skyline van Deventer met de prominente toren van de Sint Lebuinuskerk. En met de ondergaande zon ook nog met warme kleuren.  Met een pont kun je heen en weer naar de stad om een wandeling door de oude binnenstad van Deventer te maken. 

Pontje naar het centrum van Deventer

Ook 's avonds is het uitzicht indrukwekkend. Ik heb speciaal mijn late diner onderbroken om buiten foto's te gaan maken. De reflectie in het rustige water van de IJssel geeft een rustige sfeer.  

 

   

In corona-tijd heb ik ook een keer in dit hotel overnacht. Nu terugdenkend realiseer ik me hoe speciaal deze tijd voor iedereen was. Het restaurant was natuurlijk gesloten. Het 4-gangendiner werd gang voor gang voor de deur van mijn kamer gezet. Na een klop op de deur kon ik aan mijn volgende gang beginnen. Dit is iets wat je nooit meer vergeet. 

Een keer had ik een kamer aan de IJssel. Toen ik 's ochtends wakker werd was het heel mistig. Gauw in pyjama een paar foto's gemaakt.

Mistige ochtend

Inmiddels staan er veel van mijn foto's van Deventer bij Dreamstime op hun website. Hier kun je het hele album van Deventer bekijken.