24 februari 2024

Chinchero: wol verven met luizen

Chinchero is een dorpje dat ligt in de Heilige Vallei, dichtbij Cuzco, Peru. Het ligt op ongeveer 3600m hoogte. Door de indiaanse bevolking in de Andes wordt onderling nog steeds Quechua gesproken en veel namen zijn afkomstig uit het Quechua, zoals bijvoorbeeld Willka Qhichwa, wat Heilige Vallei betekent.

Chinchero, een klein dorpje in het Andesgebergte

Rechts beneden op de kaart ligt Cuzco, linksboven Machu Picchu (beide zwart omcirkeld) en rood omcirkeld in het midden Chinchero. De vallei loopt van Ollantaytambo naar Pisac (blauw omcirkeld) en verbonden door de Urubamba rivier.

Heilige Vallei (Copyright Google)

Chinchero is het meest bekend vanwege het weven. Op weg naar de marktplaats gingen naar Centro de Textiles Tradicionales del Cusco (CTTC), een non-profit organisatie die de wevers helpt hun traditie in leven te houden, waaronder het verven van wol met natuurlijke producten. Kijk even naar het filmpje op hun website. 

Om wol rood of paars te verven gebruiken ze conchenille luizen die op goed met water gevulde schijven van een cactus afkomen. 

Luizen op cactusschijf

Als de luizen met een vijzel geplet worden kleuren ze donkerrood/paars. De witte wol wordt in heet water gemengd met deze kleurstof. Voor andere kleuren gebruiken ze andere ingrediënten en methoden. 

Verven van wol

Het eindresultaat is een mooie kleurschakering, die heel uitnodigend is om iets te kopen. 

Kleurrijke Peruaanse kleding

Vandaar liepen we door naar de lokale markt. Deze foto heb ik jaren in mijn kamer op de universiteit gehad. Altijd goed voor een gesprek over Peru en mijn speciale relatie met Peru.

Markt in Chinchero

Deze laatste foto is al 9 keer verkocht op Dreamstime. Alle foto’s zijn genomen met mijn Nikon D800 en Nikon AF-S 28-300mm. Hier nog meer foto’s van Chinchero. 

17 februari 2024

Niehove, mooiste dorp van Groningen

In september 2020 bezochten we het pittoreske dorpje Niehove in de provincie Groningen. Het jaar daarvoor was het uitgeroepen tot het mooiste dorp van Groningen. Niehove is een wierdedorp. Een wierde of terp is een kunstmatige heuvel om bij hoogwater droge voeten te houden. Midden op de heuvel staat een kerk en daaromheen staan huizen. 

Kerk van Niehove

De Kerk van Niehove staat er al vanaf de 13e eeuw. Deze Hervormde kerk heeft een luidklok die tot de oudste van de provincie behoort. Tevens is de kerk het Bezoekerscentrum van het dorp.

Orgel en kerkbanken

De wierde is al meer dan 2200 jaar bewoond. Het is fascinerend om er rond te lopen en te realiseren hoe lang deze wierde al bestaat. Het gebied dat dichtbij de Waddenzee ligt overstroomde regelmatig, vandaar de wierden.  

Aan achterkant van de huizen zijn de velden

Na een kop koffie bij De Eisseshof liepen we via het pad de Tilstok naar de velden om daar nog een foto te maken. Je kunt duidelijk zien dat de dorpskern hoger ligt dan de velden. Onvoorstelbaar dat rondom een handjevol huizen allemaal water was met hier en daar een boom.


Horizon hoog: pad naar dorp

Bij landschapsfotografie is altijd de vraag “waar leg je de horizon?” Als je hem hoger (dan het midden) legt dan benadruk je het pad ernaar toe, de verbinding. Als je hem lager (dan het midden) legt, dan ligt de nadruk op de skyline, de nietigheid. Ik leg hem alleen in het midden bij reflectie van een object in het water. Dan beschouw je het origineel en de reflectie gelijkwaardig.

Horizon laag: skyline van dorp

Nu ik dit verhaaltje schrijf realiseer ik me dat in deze wereld van globalisering lokale verankering zo belangrijk is. 

Zie ook peter.apers.nl

10 februari 2024

Straatfotografie en Chinese bezigheden

Straatfotografie intrigeert mij, ben een beetje bang om het te doen en tegelijkertijd lijkt het me heel uitdagend, zeker met een grote camera en telelens. Gek genoeg durfde ik het pas voor het eerst te doen in China. Eigenlijk kreeg ik altijd positieve reacties en wilden ze met mij op de foto. Met bijgaande foto’s wil ik een andere kijk geven op wat Chinezen leuk vinden om te doen.

Pleindansen 's Avonds dansen op pleinen in grote groepen is iets wat je regelmatig ziet. Het is heel populair en jong en oud doen mee. Je ziet mensen enorm genieten.

's Avonds dansen op pleinen

Gymnastiek Gezamenlijk buiten gymnastiek doen.

Gynastiek

Waterschrijven Bij de Tempel van de Hemel zagen we veel verschillende activiteiten, zoals dansen, ?? En met water Chinese karakters op de grond tekenen. Kun je makkelijk de hele dag doen, op dezelfde plek!

Met water schrijven

Troosten Ook in China worden kinderen moe en moeten getroost worden.



Rusten Na hard werken en stevig door fietsen is er behoefte aan een moment van rust.

Af en toe even rusten

Samen Bij Yellow Mountain was het de bedoeling om na een overnachting vroeg op te staan om de zonsopkomst te ervaren. Het was echter mistig. Samen genoten we van onze terugwandeling.

Samen door de mist wandelen  

Chinees schaken Op veel plekken wordt er door mannen geschaakt. Het Chinese schaakbord ziet er heel anders uit dan het westerse. En de schaakstukken staan op de lijnen en niet in de vakjes.

Chinees schaken

Toiletbezoek heren Deze boodschap spreekt voor zich.

Overal hetzelfde probleem

De reizen naar China, het ontmoeten van gewone mensen en het zien waar ze zich graag mee bezighouden hebben een blijvende indruk op me gemaakt. Hert woord gezamenlijk telkens bovendrijven.

De camera-instellingen die ik meestal gebruik zijn de volgende. Ik gebruik continue autofocus met de AF-ON knop. Het voordeel is dat ook als je object beweegt de camera de focus behoudt. Ook gebruik ik single point autofocus zodat ik volledige controle heb over welk deel van de foto in focus is in combinatie met diafragma voorkeur om de scherptediepte te bepalen. Deze instellingen zijn ook goed te gebruiken voor straatfotografie. Normaal wordt er een kleine groothoeklens op korte afstand gebruikt zodat je als kijker het gevoel hebt dat je er middenin staat. Voor mij is zo dichtbij nog een hele uitdaging. Misschien iets voor de toekomst.

03 februari 2024

Verboden Stad & Full Frame fotograferen

Voor mijn werk ben ik in de gelegenheid geweest om China drie keer te bezoeken. De komende tijd zal ik stilstaan bij een paar hoogtepunten van die reizen. 

Verboden Stad

Samen met twee promovendi van mijn gastvrouw (hoogleraar aan de Tsinghua Universiteit) bezochten mijn vrouw en ik in 2013 de Verboden Stad. Zij zorgden voor ons vervoer, de kaartjes, de vertaling en natuurlijk het eten. De Verboden Stad maakt echt indruk op je. Na het controleren van onze kaartjes kom je, langzaam afdalend, uit op een groot plein.


Wat zie je: gele (ik vind ze oranje) daken, rode muren en overal wit marmer. Het ene gebouw al mooier dan het andere. Op de hoeken van de daken zie je een reeks van keramische beeldjes (mythologische beestjes). Daaraan kun je zien hoe belangrijk een gebouw is.  

Mythologische beesten

De Verboden Stad was de residentie van vele keizers van China. Vandaar uit werd het land bestuurd. De keizer woonde daar met zijn familie en zijn maîtressen (concubines). Wij kregen daar te horen dat de uitverkoren concubine opgerold in een tapijt naar de vertrekken van de keizer werden gebracht. Een van de promovendi die ons begeleidde, denkend aan haar drukke en stressvolle leven als onderzoekster, vond het wel leuk om in een tapijt te worden vervoerd.


In de stad staan grote wierookbranders. Die werden aangestoken bij plechtigheden. Het branden van wierook werd gezien als offer aan de goden. De branders zijn echt heel groot, dus een mooi object om te fotograferen. Trouwens alles wat je ziet in de Verboden Stad is de moeite waard om te fotograferen. 

Wierookbranders

Marmer wordt voor alles gebruikt. Ook voor een indrukwekkende zonnewijzer. Toen de Verboden Stad nog bewoond werd door keizers werden er regelmatig processies gehouden waarbij er veel aandacht werd besteed aan de volgorde. Heel nauwkeurig werd van elke deelnemer aan de processie bepaald wat de afstand tot de keizer was en die afstand bepaalde waar iemand mocht lopen. 

Zonnewijzer

Alle foto’s zijn genomen met een Nikon D700, mijn eerste full frame camera. Full frame verwijst naar 35mm negatieven van vroeger. De sensor is 2,3 maal groter dan die van de Nikon DX-camera’s (de camera’s die ik hier voor had). De voordelen van full frame (FX) zijn o.a. een groter dynamisch bereik, kleinere scherptediepte en minder ruis. De voordelen van een DX-camera zijn: kleiner, lichter en goedkoper. 

Voor mij was het werken met een full frame camera echt een openbaring. Het grotere dynamische bereik gaf mij veel meer mogelijkheden om te fotograferen met veel licht en veel schaduw op één foto. Bij een kleiner dynamisch bereik wordt een donker deel van de foto eerder op zwart afgebeeld. Hetzelfde geldt voor lichte delen, die worden eerder op wit afgebeeld. Een groter dynamisch bereik brengt dus meer nuance in de foto. Verder is het met wat duurdere lenzen mogelijk om te werken met een heel kleine scherptediepte. Tenslotte, door de grotere sensor van de D700 staan de pixels wat verder uit elkaar waardoor ze elkaar minder storen en daardoor minder ruis veroorzaken. 

.


27 januari 2024

Waar is de schoenendoos met foto’s?

Vroeger werden de foto’s bewaard in een schoenendoos op zolder. Zo af en toe kwam die naar beneden en waren we uren bezig met foto’s kijken. Moet je dit zien, herken je die nog, en kun je mij vinden in deze klassenfoto. Herinneringen ophalen aan de hand van foto’s was altijd leuk.

Familie van mijn moederskant 

Wat ik me herinner is dat de foto’s van mijn grootouders van goede kwaliteit waren. Ze werden door een professionele fotograaf genomen en afgedrukt. Het waren natuurlijk zwart-wit foto’s. De foto’s waren klein en heel scherp, kleine details waren nog goed te zien. Daarna kwam de democratisering van fotografie, iedereen had een camera en afdrukken in kleur in tweevoud was normaal. Die foto’s zien er na 10 jaar veel minder goed uit vergeleken bij de oudere zwart-wit foto’s. Ook de albums van, achteraf gezien, goedkoop plastic waren ook niet de ideale opbergplaats. Foto’s plakten aan elkaar of aan het plastic.

En toen kwam de digitalisering en alle problemen waren opgelost. Of toch niet? Doordat ze op een computer bij iemand thuis stonden waren ze minder toegankelijk. Je kon in die begintijd niet even gezellig op de bank naar je foto’s kijken. In die tijd werden ze op losse floppy disks opgeslagen omdat de hard disk nog niet bestond of veel te klein was. Deze bestaan niet meer, omdat de hard disks groot genoeg geworden zijn zodat ze gewoon op je computer staan. Het is trouwens een goed idee om een backup van je foto’s te maken ivm een mogelijke crash van de hard disk van je computer. Moet je die backup thuis bewaren of liever ergens anders ivm mogelijke diefstal of brand. 

Nu kun je je foto's in de cloud opslaan zodat je ze met je familie, vrienden of de hele wereld kunt delen. Ik gebruik Jalbum en Photo Mechanic om albums op mijn Synology NAS, en daarmee in de cloud, te zetten. Op deze manier kunnen de familie snel mee genieten van de foto's. Qua software technologie zitten we echter nog in de fase “door de foto's bladeren”. Echt zoeken kan nog niet. Ik kan nog niet een vraagstellen zoals: laat me foto's zien van Dania en Christian samen toen ze nog kleuter waren. Daarvoor heb je metadata nodig.

Als je foto's van je camera haalt is er al metadata aan toegevoegd: merk van de camera, type lens, brandpunt, diafragma, sluitertijd, datum etc. Soms ook GPS-data. Zelf voeg ik dan copyright-informatie toe, en ook de Gelegenheid en de Personen die op de foto staan. Met Photo Mechanic lees ik de foto's van de camera, stop ze in een specifieke folder,  geef ze de naam jjjjmmdd_001 en voeg de metadata toe. 

Mijn hoop is dat mijn kinderen in de toekomst foto's kunnen zoeken op basis van de metadata en dat daarmee foto’s van mijn en hun eigen jeugd en die van hun kinderen weer toekomst krijgen. Een nieuwe vorm van een schoenendoos!

Zie ook peter.apers.nl

20 januari 2024

Compositie en de loop van je ogen

Iedereen die op Internet wat zoekt over compositie komt uit bij de Regel van Derden. Het is een eenvoudige regel die helpt om je foto’s niet saai te laten zijn. De meeste mensen zetten het onderwerp namelijk centraal op de foto, erg saai. De Regel van Derden is als volgt: twee horizontale, parallelle lijnen snijden twee verticale, parallelle lijnen, plaats je onderwerp op één van de vier snijpunten. Als startpunt leidt dat meteen tot beter foto’s. Er zijn nog meer van dit soort positioneringsregels: Gulden snede, Gouden spiraal etc. Het kenmerkende van deze regels is dat ze het onderwerp plaatsen op punten waar het oog langs komt als het onbekend terrein exploreert.

Regel van Derden

Leidende lijnen hebben veel invloed op de explorerende ogen. Je ogen volgen die automatisch. Het kunnen rechte of krommende lijnen zijn. Denk daarbij bijvoorbeeld aan een lijn in de vorm van een S. Diagonaal lijnen zijn het sterkst. Het gaat trouwens niet alleen om zichtbare lijnen, maar ook door ons gepercipieerde lijnen, zoals de blik van moeder naar een kind. Een ander voorbeeld is herhaling, denk aan een rij bomen. Die herhaling vormt ook een lijn.

Het kiezen van de juiste achtergrond is cruciaal. Dit is iets dat bijna alle beginnende fotografen vergeten. Ze zien alleen het onderwerp en zien niet dat de achtergrond heel storend is. Door een andere hoek te kiezen verandert de achtergrond. Wij leven in een 3D wereld en wij zien het verschil tussen het onderwerp en de achtergrond en zijn ons daardoor niet bewust van het soms storende effect van de achtergrond. De foto is een 2D representatie van de werkelijkheid, het onderwerp en de achtergrond liggen op de foto in het zelfde vlak. Een andere manier om afstand te creëren tussen onderwerp en achtergrond is met een kleine scherptediepte te werken. De achtergrond is dan vaag waardoor de ogen er niet meer naar toegetrokken worden.

Wat betreft het 2D zijn van een foto, dat brengt fotografie dichtbij vlakvulling. Als je vanuit dat standpunt naar fotografie kijkt is de vraag of de vlakvulling de gewenste uitstraling heeft. Ik ben altijd op zoek naar rust en evenwicht. Het kan zijn dat je juist onrust en spanning wilt uitstralen. Ik heb geen regels, alleen de suggestie om eens naar je foto te kijken alsof je met vlakvulling bezig bent. 

Tot slot, ik ben niet zo van de regels. Er zijn er ook te veel om allemaal te onthouden. Ik ben meer op de loop van mijn ogen over de foto gaan vertrouwen. Een foto is interessant als je ogen van het ene deel van de foto naar een ander deel gaan en niet van de foto afgaan. Je ogen willen bij het ontdekken van de foto een paar rondjes maken langs de verschillende delen van de foto. De ogen hebben dus wat hulp nodig. Een goede compositie helpt en ook de bepaalde delen lichter of donkerder maken. Kijk eens naar onderstaande foto en zie wat je ogen doen. Ik heb daar veel van geleerd.

Sassenpoort in Zwolle

Mijn ogen gaan eerst naar de combinatie van de boom met donker rode bladeren én de toren van de Sassenpoort, dan via de groene bomen naar links en tenslotte via de wolken en de boom met donker rode bladeren terugnam de toren. En die van jou?

Zie ook peter.apers.nl

13 januari 2024

Flitsen is niet moeilijk

Meestal maak ik foto’s bij natuurlijk licht. Met een flitser werken vond ik heel moeilijk totdat ik het boek The Hot Shoe Diaries:Big Lights From Small Flashes door Joe McNally had gelezen. Waarschuwing: het kost best wat moeite om door zijn “slang” heen te komen, echter, hij geeft veel inzicht in hoe je met een kleine flitser licht in de duisternis kan creëren. Nando Harmsen is misschien wat toegankelijker: Hoe een flitser werkt en Technieken bij het flitsen.

Camera en flitser zijn slim

Als je de flitser op de camera zet dan staat de flitser waarschijnlijk al op DDL (Door De Lens, in het Engels: TTL). Dat betekent dat de camera door de lens kijkt hoeveel licht hij van de de flitser nodig heeft. Voor gewoon gebruik van de flitser is dat voldoende  

Lichtbron vergroten

Om te beginnen moet je je realiseren dat zo’n kleine flitser direct gericht op je onderwerp heel scherpe schaduwen geeft. Ook beslist de camera om minder flitslicht af te geven. Je onderwerp is namelijk al belicht.

Direct flitsen, sluitertijd 1/60sec

Om die schaduwen wat zachter te maken en wat meer flitslicht te krijgen moet je je lichtbron vergroten. Er zijn verschillende manieren om dat te doen. De eerste is je onderwerp indirect te belichten door de flitser te richten op het plafond of een muur. Het plafond is de nieuwe lichtbron en omdat deze veel groter is worden de schaduwen zachter. Het enig nadeel van het plafond gebruiken is dat het licht van boven op het onderwerp valt. Als dat een persoon is dan zijn de oogholte donker vergeleken bij de rest van het gezicht. Daarom is het vaak beter om indirect te flitsen via een muur.  

Flitsen via plafond, sluitertijd 1/60sec

Een tweede manier om de lichtbron te vergroten wordt gebruikt voor flitsers op een statief, dus niet op de camera. Je plaatst de flitser in een softbox of laat hem schijnen in of door een paraplu. Ook in dit geval is de lichtbron groter en zijn de schaduwen zachter.

Diafragma en sluitertijd

Meestal zet ik de camera in de M-stand zodat ik zowel het diafragma als de sluitertijd kan instellen. Met het diafragma bepaal ik de gewenste scherptediepte en de hoeveelheid licht dat op de sensor valt. De flitser en de camera bepalen de belichting van het onderwerp. De flitstijd is veel korter dan de sluitertijd, dus de flits fixeert het onderwerp. Dus de sluitertijd doet er niet toe om bewegingsonscherpte te vermijden, dat doet het flitslicht. Met een langere sluitertijd kunnen we wel de achtergrond wat minder donker maken. 

Direct flitsen, sluitertijd 1sec

Eerste of tweede gordijn

Als je voor een wat langere sluitertijd kiest en je onderwerp beweegt behoorlijk dan ga je dat wel zien. Het is trouwens best leuk om de beweging van bijvoorbeeld een persoon zichtbaar te maken (de beweging is onscherp door de lange sluitertijd) en de persoon is wat scherper door de korte flits. Je kunt kiezen om de flits aan het begin (eerste gordijn) of aan het eind (tweede gordijn) te hebben. Je kunt dat in de camera instellen.

Eerst gordijn: beweging na flits
geeft een verwarrend beeld

Het mooiste is om de onscherpe beweging naar het wat scherpere beeld van de persoon te laten gaan. Dat betekent dat de flits aan het eind moet komen, oftewel het tweede gordijn.

Tweede gordijn: beweging voor de flits
geeft een normaler beeld

Portretfotografie

Nadat ik een beetje door had dat met een flitser werken best leuk was, ben ik met meerdere flitsers gaan werken. Heb toen een paar jaar met veel plezier portretfotografie gedaan.

Tot slot

Ik hoop dat ik jullie een beetje enthousiast gekregen heb voor het gebruiken van een flitser. Het is echt niet moeilijk. Veel succes!

Zie ook peter.apers.nl