Vergeet-mij-nietjes

Pasgeleden kreeg ik een bericht van Werk aan de Muur. Ik bied daar foto’s aan die klanten op bijvoorbeeld canvas kunnen laten afdrukken. Ze bieden een totaal pakket aan om mooie foto’s of zelfs kunst bij jou thuis aan de muur te hangen. Je kunt uit heel veel materialen kiezen: canvas, ArtFrame, acrylglas, aluminium of zelfs behang. Het is een Nederlands bedrijf met een internet platform in verschillende talen. Breed toegankelijk dus.

Ik kreeg bericht dat mijn foto Vergeet-mij-nietjes gekozen was om opgenomen te worden in de Unlit collectie. Unlit is een 3D-visualisatietool dat gebruikt wordt door interieurstylisten, ontwerpers en woonwinkels om snel kamers te visualiseren voor hun klanten. Toen wij een jaar geleden meubels kochten voor ons appartement werd door de verkoper ook dit soort software gebruikt. Onderstaande macrofoto van Vergeet-mij-nietjes is een neutrale wanddecoratie die een kamer aankleedt zonder dat hij afleidt van de meubels. 

Nikon D800 en Nikon 105mm macrolens

Ik verwacht niet dat er hierdoor ineens veel van mijn foto’s via Werk aan de Muur verkocht gaan worden. Toch ervaar ik het als een eer. 

Heel populair bij mijn winkel bij Werk aan de Muur is de Dom in Utrecht. Wordt regelmatig gekocht op canvas maar ook een keer heel groot op aluminium. 

Domtoren Utrecht

Een foto die, ook door Europese klanten van Werk aan de Muur, met enige regelmaat gekocht wordt, is Machu Picchu, Peru. Een foto die me best veel geduld gekost heeft. Het is daar gewoon erg druk en veel mensen op de foto leidt af.

Machu Picchu, Peru

Kun je je voorstellen dat je onderstaande foto als behang hebt. Het moet een indrukwekkend weids gevoel geven.

De Pier bij Scheveningen

Werk aan de Muur is een geweldig platform dat amateur-fotografen zoals ik in contact brengt met een breed publiek dat op zoek is naar een wanddecoratie die past in hun interieur. 

Een rondje rondom de kerk

In Gouda staat de Sint Janskerk, een gotische kruiskerk. Qua hoogte van de toren is het geen indrukwekkende kerk. Er is ook geen groot plein voor de kerk waardoor vanaf de voorkant van de kerk de kerktoren eigenlijk niet te fotograferen is. Echter, het is wel de langste kerk die ik in Nederland ken: 123m. Ik wil al een tijd foto’s binnen in de kerk maken, echter, telkens lukt dat niet: kerstmarkt, festiviteit of gesloten. Hopelijk de volgende keer dat ik in Gouda ben. 

Ik heb toen besloten om een rondje rondom de kerk te maken. Vanuit de Lange Tiendenweg sloegen we rechts de Achter de Kerk in. Het was even wachten want er liepen best veel mensen door die straat en er wilde iemand op precies dezelfde plek ook een foto maken.

Omdat de zijmuur van de noorderzijbeuk een te groot deel van de foto beslaat, heb ik op dezelfde plek een verticale foto gemaakt. Kijk naar de plattegrond, onder het kopje Gebouw, om te zie dat de kerk in het midden veel breder is.

De voordeur, waarop stond dat de kerk gesloten was, heb ik overgeslagen. 

Hier zie je dat bij de zuiderzijbeuk de kerk veel breder is (net als bij de noorderzijbeuk aan de andere kant van de kerk). Voor de steunmuur, die kennelijk nodig was, was nauwelijks ruimte gezien de dichte bebouwing direct om de kerk. Daarom maar een poortje gemaakt in die steunmuur. 

Vanuit de binnenplaats van het Museum Gouda een mooi uitzicht op de kerktoren.

Van daaruit ook een mooi uitzicht op de zijkant van het koor, het achterste gedeelte van de kerk. 

En tenslotte het koor in volle glorie, de indrukwekkende achterkant van de kerk.

Het geeft een aardig beeld van de grootte van de kerk. Ook hier zie je links de verbreding door de zuiderzijbeuk. 

Veel foto's zijn gemaakt in het groothoekbereik van de zoomlens. Dat levert vaak vervormingen op, zoals scheve muren die in werkelijkheid netjes rechtop staan. Met de huidige fotobewerkingssoftware, zoals Luminar Neo, kun je gebouwen weer rechtop zetten. Met het maken van de foto's moet je daarvoor wel extra ruimte om het gebouw heen meefotograferen omdat die bij het bewerken verloren gaat. 

Alle foto's zijn geaccepteerd door Dreamstime. Een vruchtbaar rondje rondom de kerk.

Waarmee bewerk je je foto’s?

In de loop van de jaren ben ik me gaan realiseren dat het bewerken van mijn foto’s een essentieel onderdeel is van het maken van foto’s. Ondanks dat de camera’s en de smartphones steeds beter worden, blijft het bewerken van foto’s handwerk. Echter de software om foto’s te bewerken wordt steeds beter en werkt steeds vaker met AI. Toch ben ík degene die weet wat het onderwerp is en wat ik wil uitdrukken (leer ik trouwens steeds beter). De vraag is “waarmee bewerk ik mijn foto’s?” 

Hieronder een foto die mij best veel tijd gekost heeft om te bewerken vanwege de hoge lichten en diepe schaduwen en de reflectie van het zonlicht op de bladeren. Hier de foto vóór bewerking.

Rode en blauwe muren in klooster in Arequipa

Eerst de hardware. In 2017 heb ik een iMac 27” gekocht. Qua scherm is hij nog steeds heel goed: 5k en resolutie 5120*2880. Vergelijkbare beeldschermen zijn nog steeds heel duur. Qua performance is hij echter verouderd. Hij is niet alleen langzaam, maar ook de laatste software draait er niet meer op. Een voor de hand liggende oplossing is een nieuwe Mac mini aan te schaffen en te koppelen met de oude iMac. Resultaat: uitstekende performance en uitstekende beeldkwaliteit voor een redelijke prijs. Echter niet met alle oude iMacs werkt dat zo simpel.  

Met Lunar Display van Astropad werkt het wel. Met een dongle van Astropad, Wifi en Astropad software simuleert het dat de twee apparaten met een kabel verbonden zijn (peer-to-peer). Voor de bewerking van foto’s werkt deze oplossing uitstekend, voor video is het net iets te langzaam. 

Omdat mijn oude MacBook aan vervanging toe was, heb ik een paar jaar geleden geen Mac mini gekocht maar een nieuwe MacBook Air (13”, M3). Heeft als voordeel dat ik ook elders mijn foto’s kan bewerken. Apple levert tegenwoordig SSD ipv een interne harde schijf. Is sneller en betrouwbaarder en duurder. Daarom heb ik een 4Tb externe SSD van Samsung (T7) gekocht voor de opslag van al mijn foto’s. Mijn backup plan heb ik hier beschreven. Deze opzet is toekomst bestendig, het staat vervanging/uitbreiding gemakkelijk toe.

Nu de software. Jarenlang heb ik met veel plezier met Adobe Photoshop en Adobe Lightroom gewerkt. Photoshop gebruikte ik om pixels te bewerken en Lightroom voor de rest. Photoshop is extreem krachtig maar heeft ook een steile leercurve. Toen Adobe besloot om over te gaan naar het abonnement-model kwam ik tot de conclusie dat het te duur voor me werd. Ik ben slechts een amateurfotograaf. Het was ook de tijd dat AI geïntroduceerd bij het bewerken van foto’s. Skylum was met Luminar Neo een van de eerste die AI gebruikte om met een simpele draaiknop heel veel parameters op de juiste manier aan te passen. Bij omvangrijke fotoreportages (feestjes, vakantie ed) bespaart me dat heel veel tijd. Hoe ik met Luminar Neo werk laat ik hier zien.

Huidige opstelling met
oude iMac en nieuwe MacBook

Hier de foto van het klooster ná bewerking met Luminar  Neo (geaccepteerd door Dreamstime). Ik leer nog steeds nieuwe technieken door te kijken naar Siebring Photo Art op YouTube.

Foto met zachtere schaduwen en
minder hoge lichten op de bladeren

Af en toe schrijf ik mijn overwegingen bij bepaalde keuzes op, niet alleen voor jullie maar ook voor mijzelf, om te kijken of ze nog steeds valide zijn. Hoop dat ook jullie er wat aan hebben. 

Herfstkleuren

Met het kouder worden krijgen we de warme kleuren van de herfst. Toen we in Hengelo woonden betekende herfst ook bladeren opruimen. En niet zo weinig ook. Nu in Arnhem genieten we van de herfstkleuren zonder ons zorgen te maken over de bladeren. Typische herfstkleuren zijn rood, geel, oranje en, iets later, bruin. Hieronder ons uitzicht op de kleuren in Park Klarenbeek.

Herfstkleuren Park Klarenbeek

Ik heb altijd gedacht dat de herfstkleuren van afvalstoffen komen die de bomen in de bladeren stoppen voordat deze afvallen. Het blijkt dat die kleuren al in de bladeren zitten, echter, ze worden door de groene kleuren van chlorofyl (bladgroen) overheerst. In de herfst maken de bomen minder chlorofyl aan en trekken ze de overgebleven chlorofyl terug uit de bladeren om deze in de takken te laten overwinteren.

 

Arnhem Centraal en Molen De Kroon

   

St Jozefkerk

Kleuren hebben een substantiële invloed op onze gemoedstoestand. Warme kleuren kunnen energie opwekken terwijl koele kleuren ontspanning en kalmte brengen. Rood staat bijvoorbeeld voor energie, geel voor vrolijkheid en oranje voor gezelligheid. De koudere kleuren, bijvoorbeeld blauw en groen, staan meer voor rust en balans. Na mijn hersenbloeding merkte ik dat ik meer behoefte had aan kleding met lichtere kleuren. Nu, drie jaar later, let ik meer op de harmonie van kleuren. Ik kies nu meer voor rust en balans. Past beter bij mij en mijn leeftijd.

De panoramische foto’s heb ik in een handomdraai met Luminar Neo gemaakt. Gewoon uit de losse pols drie foto’s gemaakt met mijn Nikon Z5 en met één druk op de knop in Luminar Neo aan elkaar geplakt. Geen moeilijk gedoe meer over het op de juiste manier aan elkaar plakken van foto’s. De software zoekt zelf de positionering van de foto’s uit. Daarna bewerkt als een gewone foto. 

Uitzicht richting Park Angerenstein en Posbank

De twee foto's in het midden zijn bewerkt met Luminar Neo en geaccepteerd door Dreamstime.

Delen van foto’s

Vroeger, toen we nog filmrolletjes gebruikte, werden met het ontwikkelen van het rolletje meteen de foto’s afgedrukt, soms zelfs in tweevoud. Nu, met de digitale camera’s, delen we foto’s via het internet: Whatsapp, Instagram of een website, zoals mijn fotoalbums (let niet op de waarschuwing). Ik gebruik JAlbum om de albums te maken. Reuze handig.

Meestal speelt snelheid van delen een grotere rol dan kwaliteit. Smartphones spelen hier natuurlijk een centrale rol en dan gaat het niet alleen om foto’s maar ook om video’s. Om de verzendsnelheid over het internet te vergroten wordt de kwaliteit verlaagd zodat er minder verstuurd hoeft te worden. Op een klein scherm van een smartphone merk je nauwelijks de kwaliteitsvermindering. Het doet me een beetje denken aan de begintijd van de TV met z’n beperkingen: klein en alleen zwart-wit.

Ook ik maak veel gebruik van mijn iPhone voor het maken van foto’s en video’s van familie en vrienden. Echter voor de verkoop van foto’s (Dreamstime en Werk aan de Muur) gebruik ik mijn fullframe Nikon Z5 camera. 

Afdrukken van foto’s deed ik bijna nooit totdat ik gelezen had dat als je een foto wat groter afdrukt dat je veel kunt leren van de kleine foutjes die je maakt bij het maken en bewerken van de foto. 

Dreamstime foto’s op A3 formaat 

Eerst wat over afdrukken voordat ik het over de mogelijke foutjes heb. In het verleden heb ik bij Fotofabriek een paar van mijn foto’s op A3 formaat afgedrukt om een gevoel te krijgen voor de kwaliteit. Ze zagen er goed uit. Er spelen een paar zaken een rol bij het afdrukken. 

Allereerst, de kleurruimte. Voor internet, gewone inkjetprinters en afdrukken van foto’s voor consumenten, volstaat sRGB. Om professioneel af te drukken moet je kijken naar Adobe RGB. Dit is een iets grotere kleurruimte. Is echter minder geschikt voor internet. 

Om goede afdrukkwaliteit te krijgen moet je minstens een resolutie van 300 DPI (dots per inch, lees pixels per inch) gebruiken. Dat betekent dat je voor een foto van 2 bij 3 cm2 (2*300)*(3*300) pixels nodig hebt, dus ongeveer 0,5 Megapixels. Dus met een camera met een beeldsensor van 20 Megapixels kun je op hoge kwaliteit een foto van 80 bij 120 cm2 afdrukken. Met smartphones ligt dat in de praktijk wat lager. Echter, dat is nog steeds meer dan genoeg voor een fotoboek. Ik bedoel een fotoboek dat je in je handen kunt houden. Zelf heb ik goede ervaring met Albelli.

Op A3 formaat zie je echter wel de kleine foutjes: te beperkte scherptediepte, ogen die net niet scherp zijn, storende elementen die je over het hoofd had gezien, geen mooie kleurenharmonie etc.

China op A3 formaat

Via dezelfde Fotofabriek heb ik ook foto’s afgedrukt op canvas. Hieronder een foto van een marktplein in Chinchero die jarenlang op mijn kantoor bij de Universiteit Twente heeft gehangen. Nu hangt hij in de hal van ons appartement. 

Chinchero op canvas in onze hal (minder goed belicht)

Tegenwoordig staat alles op internet. Ondanks alle social media lijkt de afstand tussen de fotograaf en mensen die geïnteresseerd zijn in bepaalde foto’s groter geworden. Geïnteresseerden bereiken lijkt moeilijker geworden. 

Veel succes met delen!

peter.apers.nl

Architectuur van Arnhem Centraal

In de tijd dat het huidige station van Arnhem gebouwd werd was over- of uitstappen in Arnhem een ramp. Het tijdelijke station was moeilijk begaanbaar, trap op trap af in een doolhof. Ik vond het niet een prettige overstap op weg naar Frankfurt of München. 

Nu het nieuwe station, Arnhem Centraal, al een tijdje in gebruik is kan ik zeggen dat het architectonisch een juweeltje is. Sinds ik in Arnhem woon maak ik er bijna wekelijks gebruik van. Het stond al een tijdje op mijn lijstje om er foto’s van te maken. 

Arnhem Centraal

Boven het station rijzen twee kantoorpanden uit: Rijntoren (blauw) en Parktoren (groen), verwijzend naar de Nederrijn en Park Sonsbeek. Het ziet er heel futuristisch uit. Binnen, in de stationshal, wordt het nog interessanter. De hellende vloer lijkt mee te glooien met de draagconstructie en het plafond.

De Fronttwist van begane grond

De Fronttwist van begane grond

   

De Fronttwist van boven

De Fronttwist van boven

Door de architect, Ben van Berkel, wordt deze draagconstructie De Fronttwist genoemd. In de volksmond werd hij al snel De Wokkel genoemd. Waar je ook loopt, er zijn steeds weer mooie doorkijkjes. 

Stationshal begane grond

Stationshal begane grond

   

Stationshal van boven

Stationshal van boven

Na een zeer geslaagde middag met veel plezier mijn foto's met Luminar Neo bewerkt en snel ingediend bij Dreamstime. Binnen een halfuur waren ze geaccepteerd. Alle 13 foto's zijn in het album van Arnhem te zien.

Arnhem Centraal

Totale workflow van fotobewerking

Photo Mechanic (achtergrond) en Luminar Neo (voorgrond), scherm 27" iMac

Na alle berichten over Peru nu een bericht waarin ik tot in detail mijn workflow beschrijf voor de opslag, het bewerken en het delen van foto’s en welke software en hardware ik daarvoor gebruik. Mijn basishardware is een al wat oudere 27” iMac en een nieuwe 13” MacBook Air. De iMac gebruik ik hoofdzakelijk voor het grote scherm en de MacBook vanwege de nieuwere software van Apple en laatste versie van Luminar Neo en natuurlijk de snellere hardware. Omdat Apple tegenwoordig kiest voor beperkte interne SSD plaats ik al mijn foto’s op een Samsung SSD T7 4Tb aangesloten met de MacBook. 

Opslag

Na het maken van de foto’s lees ik de geheugenkaart (met NEF foto’s, RAW foto's van Nikon) van de camera met een kaartlezer aangesloten met de MacBook. Met Photo Mechanic verander ik de bestandsnaam van de foto’s en zet ik ze bij de andere NEF foto’s in een map met datum én indicatie van onderwerp op de Samsung T7 SSD-kaart. 

De bestandsnaam die aan de foto’s geef bestaat uit de opnamedatum gevolgd door een volgnummer van 4 cijfers. Dat volgnummer gebruik ik om snel een origineel te vinden als ik de bestandsnaam heb veranderd ivm het indienen bij Dreamstime. De hoofdmappen die ik gekozen heb voor mijn foto’s zijn: Fotografie, Gelegenheden, Gebeurtenissen, Locaties en Shops. Deze passen goed bij het soort foto’s dat ik maak en deel; ik kan ze zo ook snel terugvinden.

Backup

Als backup gebruik ik twee NASsen die in de meterkast staan direct verbonden met het glasvezel-modem ivm snelle internetverbinding. Lees hier meer over mijn Backup Plan.

Synology NAS

Bewerken

Het hele management van de foto’s, zoals selecteren, verplaatsen, omzetten, indienen, delen etc, doe ik met Photo Mechanic. Ik heb nog de oude versie en die voldoet uitstekend voor mij. Het enige nadeel is dat Photo Mechanic (oude software) niet met opslag in een netwerk werkt. Het kopiëren doe ik met Sync Folders Pro.

Het bewerken van de foto’s doe ik met Luminar Neo. Om met de laatste versie van de software te kunnen werken draait deze software op mijn MacBook. In dit bericht laat ik in detail zien hoe ik een foto, stadhuis van Rotterdam, bewerk. Verder gebruik ik Luna Display om het kleine scherm van de MacBook af te beelden op het 27” scherm van mijn oude iMac. Kan ik wat beter de details zien.

Delen

Delen doe ik op verschillende plekken: Instagram, website op Synology, website van MyAlbum. 

Indienen

Bij zowel Dreamstime als Werk aan de Muur moet je een titel, omschrijving en keywords toevoegen aan de foto. In Photo Mechanic zet je deze gegevens heel simpel in de metadata van de foto. 

Metadata bij Dreamstime

Voor degenen die denken dat je na het nemen van een foto klaar bent, hoop ik dat dit bericht laat zien dat er nog veel werk achter de schermen te doen is. 

Foto bewerken in opdracht

Een tijdje geleden werd ik benaderd om een foto te bewerken en geschikt te maken voor een schuifpuzzel. Het was in het kader van het 35-jarig bestaan van de wandelvereniging Pierewaaien. Leek me een leuke opdracht. Het ging om een foto van de Scheveningse Pier met het Reuzenrad. Toen ik de foto nam was het een mooie zomerse dag en veel mensen hadden er plezier in om van het strand en van de zee te genieten. Bij mij riep het de sfeer van Panorama Mesdag op. Dat is een kolossaal, volledig rond schilderij van de schilder Mesdag dat je via trappen van binnen kunt bekijken. Het is een tafereel van de zee, het strand, de duinen en het dorpje Scheveningen.

Pier en Reuzenrad bij Scheveningen

Ondanks dat ik al jaren foto’s bewerk waren er toch wat uitdagingen:

1. Luminar Neo Al jaren gebruik ik Adobe Lightroom, echter, ik ben nooit meegegaan met het abonneren op software. Omdat mijn Lightroom versie al behoorlijk verouderd is, ben ik naar alternatieven gaan kijken. Na veel wikken en wegen ben ik op Luminar Neo uitgekomen. Het combineert de traditionele fotobewerkingsgereedschappen met AI-technieken. Ik kan op min of meer dezelfde manier foto’s bewerken als met Lightroom en tegelijkertijd de kennis van veel fotografen benutten met de AI-gereedschappen. De uitdaging is Luminar Neo goed te leren gebruiken. Op YouTube zijn er veel video’s over Luminar Neo te vinden, dus meestal weet ik binnen een paar minuten hoe ik iets moet.
2. Specifieke wensen Normaal bewerk ik foto’s naar eigen inzicht voor familie en vrienden of voor verkoop via Dreamstime en Werk aan de Muur. Nu kreeg ik een specifieke wens omdat de foto gebruikt zou worden als schuifpuzzel. Op de eerste plaats moet hij vierkant worden; dat is geen probleem, al met je wel opletten dat er geen mensen op de rand staan. Het tweede punt heeft specifiek met de schuifjes te maken. De schuifjes aan de linkeronderkant betreffen alleen zand en zijn daardoor niet te onderscheiden van elkaar. Om die reden hebben we besloten de twee dames wat meer naar links te verplaatsen. Toen ik wist hoe de Kloon en Wissen gereedschappen werkten was het zo gepiept. Al met al heeft het best veel tijd gevergd, echter, ik heb ook veel geleerd.

Met het Kloon-gereedschap maak ik een kopie van de twee personen op de voorgrond. De rechterpersoon is al zichtbaar op de nieuwe plek.



Kloon



Met het Wissen-gereedschap verwijder ik de twee personen van hun originele positie. Luminar Neo zorgt er zelf voor dat er zand voor in de plaats komt. De rechterpersoon is al vervangen door zand.




Wissen

Na wat prettige interactie en wat suggesties over en weer is met vereende krachten de volgende foto tot stand gekomen.

Foto voor schuifpuzzel

Het uiteindelijke resultaat is natuurlijk de schuifpuzzel die vorig weekend is uitgereikt aan de wandelaars. 

De schuifpuzzel

Wandelvereniging Pierewaaien van harte gefeliciteerd met jullie 35-jarig bestaan!

Foto’s van Hengelo: maken en delen

Pasgeleden, het was een mooie zonnige lentedag, heb ik wat foto’s in Hengelo gemaakt. Eerst naar de Sint Lambertusbasiliek, een belangrijke “landmark” van Hengelo. 

Sint Lambertusbasiliek

Daarna naar het pas gerenoveerde marktplein, wat nu een aantrekkelijke plek is geworden om elkaar te ontmoeten.

Gerenoveerd marktplein

De straat langs de schouwburg en de bibliotheek heeft iets aantrekkelijks en tegelijkertijd is dat moeilijk op een foto vast te leggen.

Schouwburg en bibliotheek

Tot slot, een foto van de Waterstaatskerk. Omdat ik van plan was met een groothoeklens sterk naar boven gericht te fotograferen heb ik eerst in PhotoPills app gekeken wanneer ik geen last van de zon zou hebben. Dat bleek later op de middag te zijn.

Waterstaatskerk

Na het maken en bewerken (met Luminar Neo), komt het delen. Daarvoor gebruik ik mijn openbare website peter.apers.nl. De website bestaat uit twee delen: albums van door Dreamstime geaccepteerde foto’s en albums van foto’s waarmee ik een verhaal wil vertellen. 

Voor het Dreamstime-deel ben ik nu druk bezig om foto’s op Locatie op te splitsen en in verschillende albums onder te brengen. Waarschijnlijk komt er nog opsplitsing op basis van Fotografie (denk aan macrofotografie, portretfotografie) voor de overgebleven foto’s. 

Het deel over Verhalen bevat alleen nog maar een album over Roombeek. Pas geleden was ik daar met iemand uit Amsterdam die nog nooit in Roombeek was geweest. Via deze website van Vizualism kun je goed zien wat de impact was van de vuurwerkramp in 2000 en hoe aantrekkelijk het gebied er nu uitziet. Zelf heb ik een jaar of tien geleden ook foto’s gemaakt van het hernieuwde Roombeek. We vierden toen dat ik 30 jaar hoogleraar was. In dit deel zullen er nog meer “Story telling” albums komen.  

Nog een mooie sfeerfoto, genomen bij Kleigaten van Rientjes.

Riet bij zonsondergang

Maken en delen geeft plezier, ik raad het je aan. 

Zijn je foto’s toegankelijk? Opslag en delen

Na de schoenendoos is er de doos van de computer gekomen. Zijn je foto’s daardoor toegankelijker geworden? Als je niks doet, dus niet!

Laten we eerst eens in de “doos” kijken. Hoe sla je je foto’s op op je computer. Ik gebruik een paar hoofdmappen op mijn computer voor de opslag:

• Locaties Hieronder vallen alle foto’s van vakanties, dagjes uit of trips voor mijn werk. Centraal staat de locatie, een stad of een land. Voor elke trip maak ik een aparte submap met als naam “locatie jjjjmm” (j staat voor jaar en m voor maand). Ik ga er gemakshalve vanuit dat ik niet meerdere keren per maand naar de zelfde locatie ga, vandaar geen dd (d staat voor dag). 
• Gelegenheid Hier moet je denken aan bijv Kerstmis, verjaardagen. Een voorbeeld van een submap is “Kerstmis jjjj”.
• Gebeurtenis Lijkt heel er op Gelegenheid, echter hier gaat het om eenmalige gebeurtenissen zoals een bruiloft of een afscheid.
• Fotografie Hier staat het fotograferen centraal, denk aan portretfotografie, macrofotografie etc  
• Shops Hieronder vallen de foto’s die ik verkoop bij Dreamstime en Werk aan de Muur.

Foto’s bij Werk aan de Muur

Deze hoofdmappen passen bij mijn activiteiten. Iemand die veel foto’s maakt bij bruiloften zal waarschijnlijk Trouwfoto’s als hoofdmap hebben. Binnen de submappen, van een specifieke event, heb ik twee submappen, voor: 1. de RAW foto’s (de niet-bewerkte foto’s, de data zoals de sensor de belichting heeft waargenomen), 2. de bewerkte foto’s in JPG formaat die je met iedereen kunt delen via internet of door af te drukken. 

Dit was dus de opslag, nu het delen. Vroeger betekende dat een avondje dia’s kijken, tegenwoordig doen we dat via internet, continue. Als je foto’s alleen op je computer staan zijn ze niet echt toegankelijk voor familie of vrienden. Om die reden heb ik foto’s van de mooie plekken die we bezocht hebben op de Webserver van mijn Synology NAS gezet en zijn voor iedereen zichtbaar. Kijk naar mijn albums (nog onder constructie). Privé foto’s staan op de Synology Photos van dezelfde NAS achter een wachtwoord. Privacy blijft belangrijk.

Nu ik naar de oude foto’s van mijn ouders zit te kijken, krijg ik weer meer waardering voor de fysieke fotoalbums van digitale foto’s. Het is heel leuk om samen door de albums te bladeren en herinneringen op te halen! 

Foto’s op Synology Photos

Toch vind ik snel zoeken van de gewenste foto ook belangrijk. Meestal zoeken we naar een persoon, eventueel in combinatie met een locatie of gelegenheid. Om die reden wil ik al mijn foto's annoteren met de namen van de personen en de gebeurtenis of gelegenheid. Zaken zoals tijdstip en locatie zitten al in de metadata van de foto. Met de huidige stand van gezichtsherkenning helpt de software al enorm bij het herkennen van personen. Natuurlijk moeten we nog wat helpen door een naam aan een gezicht toe te kennen. Ook herkent de software niet altijd dat verschillende gezichten van dezelfde persoon zijn. Daar is dus nog wat hand werk te doen. Het komend jaar houdt me dat van de straat. 

Het hele proces van fotograferen

Ruim anderhalf jaar geleden was het voor het laatst dat ik een foto bij Dreamstime had ingediend. Sindsdien is er veel gebeurd. Na mijn hersenbloeding in oktober 2022 ben ik pas in mei  2023 weer begonnen met fotografie. Allereerst bleken mijn camera (Nikon D800) en bijbehorende lenzen te zwaar te zijn voor mijn aangedane rechterarm en -hand. Door een goede deal met Kamera Express in Almelo ben ik overgestapt naar een full frame systeemcamera, Nikon Z5, en bijbehorende lenzen. Het fotograferen bleef ook met een lichtere camera nog best een uitdaging, waardoor ik onvoldoende tevreden was over de kwaliteit van mijn foto’s. Na maanden van oefenen met fotograferen voor Instagram ben ik nu weer bijna op het oude niveau.

In Rotterdam bezocht ik het stadhuis. Ze hadden me aangeraden om ook de tuin te bezoeken. Daar nam ik de onderstaande foto. Hij is genomen met een Nikon Z 28mm f/2.8, een lichtsterke, prime groothoeklens van slechts 155gr. Ideaal als je lichtgewicht reist. 

Origineel, 28mm, f/6.3, 1/60s, ISO 220

Qua compositie ziet de foto er goed uit. Echter, hij ziet er nog niet goed uit om in te dienen bij Dreamstime. Tegenwoordig bewerk ik mijn foto’s met Luminar Neo, deze heeft vergelijkbare mogelijkheden als Adobe Lightroom, echter, het gebruikt AI-technieken waardoor de bewerkte foto er net wat beter uitziet dan als ik alles zelf zou moeten doen. Hierna een lijstje met onvolkomenheden van de foto en wat ik er aan gedaan heb:

• Door de groothoeklens is het gebouw een beetje vervormd. Actie met het Ontwikkel gereedschap heb ik de foto een beetje verticaal gekanteld.
• De begroeide muren zijn te donker. Actie de schaduw flink lichter maken.
• De lucht is te licht. Actie hooglichten flink donkerder maken, heeft in dit geval te weinig effect (kom ik op terug).
• De kleuren zijn te flets. Actie met de Verbeterschuif breng ik o.a. de belichting meer in balans, breng ik wat meer verzadiging in de kleuren en verhoog ik de levendigheid. 
• In de lucht zijn er wat antennes te zien. Actie met Wissen en Klonen heb ik de antennes vervangen door lucht.
• De lucht blijft echter te veel aandacht trekken. Actie door de lucht te vervangen met een licht blauwe lucht met wolkjes verdwijnt dit probleem.
• De perkjes in de tuin zijn omrand met donker groene plantjes en blokkeren daardoor de loop van je ogen. Actie door een masker over de voorste rand te plaatsen kan ik lokaal de plantjes wat meer belichten waardoor de donkere rand aan de voorkant verdwijnt en de ogen niet gehinderd worden.  
• Het gebied waar de begroeide muren bij elkaar komen en waar het beeld staat, trekken nog te weinig aandacht. Actie met een masker maak ik dat gebied lichter, waardoor de ogen naar dit gebied getrokken worden.

Al deze zaken moeten met beleid worden uitgevoerd. Kijk telkens of de verandering een verbetering is.

Links voor en rechts na bewerking

Langzaam aan kom je bij de foto waarover je tevreden bent. 

Na bewerking met Luminar Neo

Deze foto heb ik ingediend bij Dreamstime en binnen een paar uur werd hij geaccepteerd. Voor mij een hele overwinning omdat ik heb laten zien dat ik weer het hele proces van locatie kiezen, foto’s maken, goede foto selecteren, bewerken en indienen, onder controle heb. 

Waar is de schoenendoos met foto’s?

Vroeger werden de foto’s bewaard in een schoenendoos op zolder. Zo af en toe kwam die naar beneden en waren we uren bezig met foto’s kijken. Moet je dit zien, herken je die nog, en kun je mij vinden in deze klassenfoto. Herinneringen ophalen aan de hand van foto’s was altijd leuk.

Familie van mijn moederskant 

Wat ik me herinner is dat de foto’s van mijn grootouders van goede kwaliteit waren. Ze werden door een professionele fotograaf genomen en afgedrukt. Het waren natuurlijk zwart-wit foto’s. De foto’s waren klein en heel scherp, kleine details waren nog goed te zien. Daarna kwam de democratisering van fotografie, iedereen had een camera en afdrukken in kleur in tweevoud was normaal. Die foto’s zien er na 10 jaar veel minder goed uit vergeleken bij de oudere zwart-wit foto’s. Ook de albums van, achteraf gezien, goedkoop plastic waren ook niet de ideale opbergplaats. Foto’s plakten aan elkaar of aan het plastic.

En toen kwam de digitalisering en alle problemen waren opgelost. Of toch niet? Doordat ze op een computer bij iemand thuis stonden waren ze minder toegankelijk. Je kon in die begintijd niet even gezellig op de bank naar je foto’s kijken. In die tijd werden ze op losse floppy disks opgeslagen omdat de hard disk nog niet bestond of veel te klein was. Deze bestaan niet meer, omdat de hard disks groot genoeg geworden zijn zodat ze gewoon op je computer staan. Het is trouwens een goed idee om een backup van je foto’s te maken ivm een mogelijke crash van de hard disk van je computer. Moet je die backup thuis bewaren of liever ergens anders ivm mogelijke diefstal of brand. 

Nu kun je je foto's in de cloud opslaan zodat je ze met je familie, vrienden of de hele wereld kunt delen. Ik gebruik Jalbum en Photo Mechanic om albums op mijn Synology NAS, en daarmee in de cloud, te zetten. Op deze manier kunnen de familie snel mee genieten van de foto's. Qua software technologie zitten we echter nog in de fase “door de foto's bladeren”. Echt zoeken kan nog niet. Ik kan nog niet een vraagstellen zoals: laat me foto's zien van Dania en Christian samen toen ze nog kleuter waren. Daarvoor heb je metadata nodig.

Als je foto's van je camera haalt is er al metadata aan toegevoegd: merk van de camera, type lens, brandpunt, diafragma, sluitertijd, datum etc. Soms ook GPS-data. Zelf voeg ik dan copyright-informatie toe, en ook de Gelegenheid en de Personen die op de foto staan. Met Photo Mechanic lees ik de foto's van de camera, stop ze in een specifieke folder, geef ze de naam jjjjmmdd_0001 en voeg de metadata toe. 

Mijn hoop is dat mijn kinderen in de toekomst foto's kunnen zoeken op basis van de metadata en dat daarmee foto’s van mijn en hun eigen jeugd en die van hun kinderen weer toekomst krijgen. Een nieuwe vorm van een schoenendoos!

Zie ook peter.apers.nl