Flitser op je camera, of juist niet

Om het ons gemakkelijk te maken als er niet genoeg licht is, hebben kleine camera’s, bijvoorbeeld je smartphone, een ingebouwde flitser. Heel handig. Je hoeft niks extra’s mee te nemen en als er te weinig licht is, staat je flitser al meteen klaar. Het gaat meestal om flitsers met een laag richtgetal (meestal 12 of minder, dus niet zo krachtig). Het richtgetal is gelijk aan afstand * diafragma bij ISO 100. Met een richtgetal van 12 en een diafragma van f/8 kom je niet verder dan 1,5 meter. Met een hogere ISO-waarde kun je de afstand wel vergroten. Mijn eigen camera stelt, als ik ga flitsen, al vanzelf een veilige waarde van ISO 400 in.

Camera’s die geen ingebouwde flitser hebben hebben een hotshoe waarop je een flitser kunt plaatsen. Hier kun je zelf voor een flitser met een hoger richtgetal kiezen. Met mijn Nikon D800 had ik verschillende flitsers, SB-800 (richtgetal 38) en SB-910 (34/48). Beide zeer krachtige flitsers (worden trouwens niet meer gemaakt), die ik ook voor modelfotografie gebruikte. Bij mijn overstap naar de Nikon Z5 heb ik die ingeruild omdat ik ze niet meer nodig had. Ook mijn studiolichten en -apparatuur heb ik toen weggegeven.

Direct flitsen

Direct flitsen met een flitser op je camera heeft als nadeel dat het alle schaduw uit bijvoorbeeld een gezicht haalt (paparazzi-stijl). Waardoor het platter lijkt. De diepte verdwijnt uit de foto. De meest voor de hand liggende oplossing is indirect flitsen via het plafond of een muur. Het heeft het bijkomende voordeel dat de lichtbron veel groter wordt (een heel plafond) en daardoor wordt het licht veel minder hard. Ik laat de flitskop iets naar achteren wijzen omdat je vaak de camera wat schuin naar beneden houdt. Dan wijst de flitskop precies naar het plafond.

Indirect flitsen

Andere oplossing is —als er geen plafond of muur in de buurt zijn— de flitser van de camera te halen en bijvoorbeeld met je linkerhand wat hoger in de lucht te houden. Het lijkt dan net alsof er vanaf links boven zonlicht op het gezicht valt (Rembrandt belichting). Dat brengt wat schaduw in het gezicht en ziet er dan veel natuurlijker uit. Misschien moet je een diffuser op de flitskop zetten, want het is toch weer direct flitsen, alleen vanuit een andere richting. Zelf houd ik mijn arm voor mijn borst langs zodat ik mijn camera er op kan leggen. De flits komt dan van rechts en minder hoog. Ook gebruik ik een diffuser.

Diffuser om licht te spreiden

Om een externe flitser aan te kunnen sturen moet je wel een transmitter op de camera zetten en een receiver onder de flitser. De systemen zijn tegenwoordig zo slim dat het qua instellingen geen verschil uit maakt of de flitser op je camera zit of extern is.

   

Zelf heb ik sinds kort de Godox iT32 & X5. Het is een eenvoudige, kleine krachtpatser (richtgetal 18) die naadloos overgaat van flitser op je camera, iT32 en X5 samen (links), naar een externe flitser iT32 met de X5 als transmitter op je camera (rechts). Slim bedacht, slechts de X5 is dus afhankelijk van het merk van de camera. Auto ISO werkt nog niet goed. Echter bij vaste ISO op bijv 400 werkt het perfect.

Externe flitser en transmitter op camera

Bij elkaar wegen de iT32&X5 slechts 88gram, inclusief de ingebouwde batterijen! Mijn andere flitser, de SB-500, weegt 270gram, inclusief de losse batterijen. Grotere flitsers zijn natuurlijk nog zwaarder. De iT32&X5 is, gezien het kleine formaat, ideaal om in je jaszak mee te nemen. Een echte aanrader.  

Eerste Z5-foto verkocht

Na mijn hersenbloeding heb ik mijn Nikon D800 en de Nikon AF-S 28-300mm lens ingeruild voor de systeemcamera Nikon Z5 en de Nikon Z 24-200mm. Beide camera’s zijn full frame, echter, de Z5 met de lens is een stuk lichter omdat het geen spiegelsysteem meer heeft. De afgelopen tweeëneenhalf jaar heb ik er, met veel plezier, de nodige foto’s meegemaakt, zowel in Peru als in Nederland. Ook al veel foto’s geaccepteerd door Dreamstime.

Nu pas werd er een Z5-foto bij Dreamstime verkocht. Voor mij betekent dat drie dingen: dat voor mij de Z5 een waardige vervanging van de D800 is, dat het bewerken met Luminar Neo mij goed bevalt en dat ik nog steeds goede foto’s maak. Toch moest ik even wachten voordat er een koper kwam. Hoop dat er snel meer volgen.

Waterstaatskerk en
Gemeentehuis in Hengelo 

Het verhaal achter de foto gaat terug naar Hengelo, waar we vroeger woonden. Het is de vroegere Waterstaatskerk, tegenwoordig een onderdeel van de Hengelose muziekschool. Ik liet me inspireren door een soortgelijke foto die met een groothoeklens genomen was. De zoomlens die ik hier gebruikte ging maar tot 24mm. Echter, het lukte me toch om het torentje van de Waterstaatskerk en de toren van het Gemeentehuis goed in beeld te krijgen. Ook zorgden de takken van de bomen en de witte wolkjes er voor dat alles met elkaar verbonden was. Ben er best trots op. 

Door de jaren heen heb ik redelijk wat foto’s van Hengelo gemaakt en bij Dreamstime ingediend. Hier een overzicht met een paar mooie foto’s van Tuindorp en de Stork-geschiedenis, van het vernieuwde centrum en van ‘t Lansink die in het boek Enemy Under Our Roof verschenen zijn.

Trek je niks aan van de waarschuwingen van je browser over de veiligheid van mijn NAS. 

Kaarslicht in Gouda

Door toeval waren we een paar dagen in Gouda tijdens de kerstviering Gouda bij Kaarslicht. Het is een lichtfeest waarmee in 1956 is begonnen. Vanuit de zusterstad in Noorwegen komt er een grote kerstboom die tijdens een ceremonie ontstoken wordt. Net als veel steden is ook Gouda vlak voor Kerstmis feestelijk versierd met lampjes. Speciaal voor Gouda is dat alle winkels ook kaarslicht hebben. 

Omdat ik niet met een zware lens door de drukte wilde lopen, had ik voor mijn 28mm lens gekozen. Het voordeel is dat deze lens licht, qua gewicht, is en ook heel lichtgevoelig (f/2.8); reuze handig tijdens schemering. 

Reeds op de Lange Tiendenweg, een gezellige winkelstraat, zie je in de verte de toren van de St Janskerk. 

Lange Tiendenweg

Op de markt zie je het fraaie Gotische stadhuis en de nog niet verlichte kerstboom. Het was heel druk en het is een geliefd object, dus een aantal foto's moeten maken tot dat het eindelijk een beetje rustig werd.

Markt

Binnenin de St Janskerk is er een kerstmarkt met heel veel kraampjes. Ik had gehoopt een foto van het orgel te kunnen maken maar door een stellage voor audiovisuele apparatuur lukte dat niet. Volgende keer keer beter. 

Kerstmarkt in St Janskerk

Zelf vind ik het straatje Achter de kerk een heel mooi stukje Gouda, je waant je in de Middeleeuwen. Hieronder de zijkant van de kerk met verlichte glas-in-loodramen. De foto is genomen vanuit een stadstuin aan de achterkant van het Museum Gouda. In het album (zie link onderaan) nog meer foto's van de stadstuin. 

Achter de kerk

Door lopend kom je bij wat vroeger het Weeshuis van Gouda was, tegenwoordig zit er een restaurant in. Ook hier een mooi binnenplaatsje waar een koor stond te zingen. Heel sfeervol. 

Vroegere weeshuis van Gouda

Na een diner bij New Tandoor weer terug naar de markt. Het was er geweldig druk. Het viel niet mee om nog behoorlijke foto's te maken. Kwam natuurlijk ook omdat het bijna donker was. En na een veel te lange ceremonie ging de boom eindelijk aan.

 

Verlichte kerstboom 

Alle foto’s heb ik met de Nikon Z5 en 28mm lens genomen, behalve de laatste foto. Die is met een iPhone 16 Pro genomen. De instellingen op de Nikon camera waren: M (handmatig), sluitertijd variërend van 1/60s tot 1/125s en diafragma variërend van f/8 - f/2.8. Naarmate het donkerder werd liep de ISO behoorlijk op (12800 binnenin de kerk en toen het buiten donker was). 

Bij het bewerken merkte ik dat de foto’s behoorlijk donker waren. Met Luminar Neo heb ik er toch mooie foto’s van gemaakt. Een zestal daarvan zijn al geaccepteerd door Dreamstime. Hier is het album met alle foto's die ik die dag in Gouda gemaakt heb.

Terugblik! En hoe nu verder?

We zijn inmiddels terug van onze drieweekse vakantie naar Peru. Ondanks de jetlag (7 uur tijdsverschil) proberen we de draad weer op te pakken. Wat is er terecht gekomen van mijn voornemens besproken in mijn vorige blog? Ik heb nog lang getwijfeld of ik nog een andere, lichtere lens dan de Nikon Z 24-200mm zou meenemen: 28mm, 40mm, of een ander bereik. Uiteindelijk heb ik besloten geen andere lens mee te nemen vanwege het gewicht en dat het wisselen van lenzen in het stoffige Peru (de westelijke strook heeft een woestijnklimaat) geen goed idee is.

Ondanks dat ik me had voorgenomen om 's avonds een online backup van mijn foto's te maken is daar niks van terecht gekomen. Er zijn verschillende redenen voor. De hoofdreden was dat ik 's avonds te moe was. De andere reden was dat ik minder foto's met mijn Nikon Z5 heb gemaakt. Ik heb mijn iPhone 16 Pro best vaak gebruikt en die foto's worden vanzelf in de iCloud geplaatst. 

De afgelopen dagen ben ik druk bezig geweest om de foto's van ons reisgezelschap te bewerken, te selecteren en te delen. Het delen doe ik via de website MyAlbum. Het geeft ons voldoende mogelijkheden om gezamenlijk van de foto's een album te maken. Het selecteren doe ik met Apple Foto's en Photo Mechanic. En het bewerken doe ik met Luminar Neo. Dat gaat razendsnel met de ingebouwde AI-technieken en geeft me tegelijkertijd volledige controle over de detailbewerking van foto's. 

Luminar Neo heeft wat interessante eigenschappen. Een daarvan is Wissen. Het is heel gemakkelijk om objecten te wissen. Het lijkt alsof Luminar Neo precies weet wat er achter het object zat. Daarnaast heeft Luminar Neo de mogelijkheid om stroomkabels te verwijderen. Reuze handig voor foto's van Peru waar alle elektriciteitskabels bovengronds zijn.

Voor en na bewerking

Het lijkt alsof het twee verschillende foto's zijn. Dat is niet zo. Luminar Neo is gewoon heel krachtig. 

De komende weken zal ik wat meer vertellen over en laten zien van de locaties die we in Peru bezocht hebben: Lima, Arequipa (herinneringen, klooster en Colca) en Huaraz (Yungay en Punta Olimpica).

Wat neem ik mee?

Gran Hotel Bolivar, Lima

De eerste keer dat ik naar Peru ging was in 1982. Toen heb ik in dit hotel overnacht, in het centrum van Lima. Sindsdien ben ik al vele malen in Peru geweest. Binnenkort ga ik er weer naartoe. 

De vraag is altijd: wat neem ik mee? De afweging is altijd tussen functionaliteit en gewicht. Deze keer is gewicht doorslaggevend. 

Camera en Lens Na mijn hersenbloeding heb ik mijn Nikon D800 en Nikon AF-S 28-300mm omgewisseld voor een Nikon Z5 camera en een Nikon Z 24-200mm lens. Aanmerkelijk lichter! De lens is door zijn veelzijdigheid uitermate geschikt voor deze reis. Ik ben van plan om landschappen, architectuur en mensen te fotograferen. Ik had een Z 28mm of Z 40mm kunnen meenemen, echter, de veelzijdigheid van de zoomlens weegt op tegen het zwaarder zijn. Ik neem de Peak Design Everyday Backpack mee om mijn camera te dragen.

Nikon Z5 en Nikon Z 24-200mm

Geheugenkaart In de camera heb ik twee slots voor geheugenkaarten. Tijdens deze reis gebruik ik de tweede geheugenkaart als backup. In Tokio is een keer, na een hele dag fotograferen, mijn geheugenkaart gecrasht. Met een nieuwe geheugenkaart de volgende dag dezelfde locaties bezocht. Vond dat belangrijker dan het congres! Met een geheugenkaart van 128Gb kan ik ruim 4000 foto’s maken. Meer dan genoeg!

Backup op NAS Tijdens een vakantie kan er van alles misgaan. Daarom maak ik regelmatig een backup van de RAW (NEF) files naar mijn Synology NAS in Nederland. In een wifi-omgeving log ik via een iPad in op mijn NAS. De geheugenkaart van de camera stop ik in een kaartlezer die verbonden is met de iPad. Op die manier kan ik de foto’s uploaden. Zal wel wat tijd in beslag nemen: wifi is niet altijd even snel en de files zijn best groot (ongeveer 30Mb).

iPad en USB C kaartlezer

Instagram Tijdens de reis houd ik jullie via @peterapersfotografie op de hoogte van mijn fotografische belevenissen.

Bewerken Thuis gekomen bewerk ik de NEF files die op mijn NAS in de meterkast staan met Luminar Neo. In no time heb ik de foto’s bewerkt en stel ik ze in jpg-formaat beschikbaar aan mijn reisgenoten en geïnteresseerden.

Synology NAS in de meterkast

Verkoop Ik hoop een handjevol foto’s te kunnen selecteren die ik dan via Dreamstime of Werk aan de Muur kan verkopen. 

Nog een paar weken en dan vlieg ik naar Peru. Volg me op Instagram!

Ik twijfel of ik nog lichter moet reizen. Ik hou jullie op de hoogte. 

Het hele proces van fotograferen

Ruim anderhalf jaar geleden was het voor het laatst dat ik een foto bij Dreamstime had ingediend. Sindsdien is er veel gebeurd. Na mijn hersenbloeding in oktober 2022 ben ik pas in mei  2023 weer begonnen met fotografie. Allereerst bleken mijn camera (Nikon D800) en bijbehorende lenzen te zwaar te zijn voor mijn aangedane rechterarm en -hand. Door een goede deal met Kamera Express in Almelo ben ik overgestapt naar een full frame systeemcamera, Nikon Z5, en bijbehorende lenzen. Het fotograferen bleef ook met een lichtere camera nog best een uitdaging, waardoor ik onvoldoende tevreden was over de kwaliteit van mijn foto’s. Na maanden van oefenen met fotograferen voor Instagram ben ik nu weer bijna op het oude niveau.

In Rotterdam bezocht ik het stadhuis. Ze hadden me aangeraden om ook de tuin te bezoeken. Daar nam ik de onderstaande foto. Hij is genomen met een Nikon Z 28mm f/2.8, een lichtsterke, prime groothoeklens van slechts 155gr. Ideaal als je lichtgewicht reist. 

Origineel, 28mm, f/6.3, 1/60s, ISO 220

Qua compositie ziet de foto er goed uit. Echter, hij ziet er nog niet goed uit om in te dienen bij Dreamstime. Tegenwoordig bewerk ik mijn foto’s met Luminar Neo, deze heeft vergelijkbare mogelijkheden als Adobe Lightroom, echter, het gebruikt AI-technieken waardoor de bewerkte foto er net wat beter uitziet dan als ik alles zelf zou moeten doen. Hierna een lijstje met onvolkomenheden van de foto en wat ik er aan gedaan heb:

• Door de groothoeklens is het gebouw een beetje vervormd. Actie met het Ontwikkel gereedschap heb ik de foto een beetje verticaal gekanteld.
• De begroeide muren zijn te donker. Actie de schaduw flink lichter maken.
• De lucht is te licht. Actie hooglichten flink donkerder maken, heeft in dit geval te weinig effect (kom ik op terug).
• De kleuren zijn te flets. Actie met de Verbeterschuif breng ik o.a. de belichting meer in balans, breng ik wat meer verzadiging in de kleuren en verhoog ik de levendigheid. 
• In de lucht zijn er wat antennes te zien. Actie met Wissen en Klonen heb ik de antennes vervangen door lucht.
• De lucht blijft echter te veel aandacht trekken. Actie door de lucht te vervangen met een licht blauwe lucht met wolkjes verdwijnt dit probleem.
• De perkjes in de tuin zijn omrand met donker groene plantjes en blokkeren daardoor de loop van je ogen. Actie door een masker over de voorste rand te plaatsen kan ik lokaal de plantjes wat meer belichten waardoor de donkere rand aan de voorkant verdwijnt en de ogen niet gehinderd worden.  
• Het gebied waar de begroeide muren bij elkaar komen en waar het beeld staat, trekken nog te weinig aandacht. Actie met een masker maak ik dat gebied lichter, waardoor de ogen naar dit gebied getrokken worden.

Al deze zaken moeten met beleid worden uitgevoerd. Kijk telkens of de verandering een verbetering is.

Links voor en rechts na bewerking

Langzaam aan kom je bij de foto waarover je tevreden bent. 

Na bewerking met Luminar Neo

Deze foto heb ik ingediend bij Dreamstime en binnen een paar uur werd hij geaccepteerd. Voor mij een hele overwinning omdat ik heb laten zien dat ik weer het hele proces van locatie kiezen, foto’s maken, goede foto selecteren, bewerken en indienen, onder controle heb. 

Camerarugzak van Peak Design

Een jaar of vijf geleden ontdekte ik Peak Design op Internet. Het is een design house in San Francisco dat de fabricage van bijna al zijn producten via Kickstarter financiert. Het focusseert zich op “bags and gear” voor fotografie. De mensen van Peak Design fotograferen zelf ook, dus weten precies wat je nodig hebt; ze hebben oog voor de kleinste details. Daarnaast maken ze leuke instructie-video’s van hun producten. En, ze geven levenslange garantie. Hun producten zijn inmiddels in elke fotozaak te krijgen. Hierbij een beetje reclame.

Fotoapparatuur in Everyday Backpack

Voor het dagelijks gebruik heb ik in 2018 de Everyday Backpack (20L) gekocht. Naast mijn fotoapparatuur kan ik in de rugzak bijvoorbeeld nog een trui, een regenjas, een lunch en wat andere spullen meenemen, of aan de buitenkant vastbinden met bandjes. Natuurlijk kun je ook een waterfles en een statief meenemen in de zijvakken. Met Capture kun je je camera handig aan een schouderband van een rugzak dragen, in één klik klaar om te gebruiken.

Als het beter uitkomt om te overnachten, bijvoorbeeld voor mijn werk, dan probeer ik dat te combineren met fotograferen. Dan neem ik de Travel Backpack (45L) mee. Die is wat groter. Ze hebben speciale Camera Cubes en Packing Cubes om je fotoapparatuur van je kleding te scheiden.

Ondanks dat ik nooit een grote fan van een statief ben geweest ben ik toch gevallen voor hun Travel Tripod.  Ik gebruik hem nu regelmatig voor macrofotografie. Hier (zie foto) voor het echt scherp krijgen van de bloemetjes van de citroenplant bij mij in de tuin. Door het diafragma te verkleinen gaat namelijk de sluitertijd omhoog. Dan is een statief reuze handig. Ik gebruik hem trouwens ook bij een kleine scherptediepte omdat ik tijdens het ademhalen telkens focus verlies.

Travel Tripod in actie

Hier het resultaat. Dit jaar bloeide de citroenplant heel uitbundig, dus ik heb regelmatig foto’s van de citroenbloemetjes gemaakt.

Uitkomende citroenknop 

Een beetje reclame voor excellente producten mag af en toe wel. 

Zie ook peter.apers.nl

Yellow Mountains: sprookjesachtig mooi

In november 2014 bezocht ik China, samen met een paar collega’s. We hadden besloten om gedurende het weekend Yellow Mountains (Huangshan) te bezoeken. Na een vier uur durende busreis kwamen we aan in een nabij gelegen dorpje in de provincie Anhui.

Dorpje bij Yellow Mountain

We zouden onze gids in een restaurantje ontmoeten. Daar kregen we te horen dat we alleen een rugzak mee konden nemen. Onze bagage van onze internationale reis moesten we in het restaurant achterlaten. Kennelijk was dat heel normaal. Mijn rugzak zat al bijna vol met mijn camera en lens (Nikon D800 en Nikon AF-S 28-300mm). Mijn pyjama en ondergoed paste er nog net bij. Een collega heeft mijn toilettas in zijn rugzak meegenomen. 

Het eerste deel van onze reis naar boven was met een kabelbaan, daarna te voet verder. Het was nog best een klim. Niet iedereen deed dat op eigen kracht.

De makkelijke weg naar boven

Na veel trappen omhoog kwamen we bij ons hotel. Yellow Mountains is een fascinerende omgeving. De bergen zijn op zich niet zo hoog (beneden 2000m), echter, de toppen zijn net kleine heuveltjes die oprijzen uit een deken van dichte mist. Hier en daar staat een dennenboom. Het geeft een sprookjesachtig beeld.

Sprookjesachtige mooi (Dreamstime)

Het hotel werd voor zover ik kon zien niet verwarmd en deuren en ramen stonden vaak open. ‘s Avonds kwam met de mist veel kou naar binnen. Ook ‘s nachts in bed was het best koud. De volgende ochtend stonden we vroeg op om de zonsopgang te zien. Dat liep op een teleurstelling uit, want het was behoorlijk mistig. Echter, er was een enorm gevoel van saamhorigheid: allemaal vol verwachting, allemaal in regenkleding, allemaal teleurgesteld.

Allemaal op zoek naar de zonsopgang 

Mijn foto’s van Yellow Mountains bij Dreamstime doen het best goed. Al met al de moeite waard geweest om bijna 2kg fotoapparatuur naar boven te dragen. 

Zie ook peter.apers.nl

Newborn fotografie & 40mm f/2.0 lens

Pasgeleden zijn we voor de tweede keer grootouders geworden, deze keer van een kleindochter. We zijn heel blij. Bijna dagelijks worden er foto’s rondgestuurd. Je ziet haar met de dag groeien. Het blijft een wonder om zo’n klein wezentje te zien opgroeien. met enige regelmaat gaan we naar Utrecht om haar in levende lijve te bewonderen.

De foto’s die we tot dusver hebben gezien zijn met iPhones gemaakt, de meeste trouwens met de iPhone 15 Pro Max. Zelf wil ik foto’s van haar maken met mijn Nikon Z5 met het doel een paar foto’s op bijv A4-formaat af te drukken. In eerste instantie dacht ik dat ik dat wel kon doen met de Nikon Z 24-200mm. Echter die heeft een maximaal diafragma van f/4.0-6.3. Dat betekent dat als het niet heel erg licht is de ISO behoorlijk oploopt (boven 8000) en dat is bij een wat grotere afdruk zichtbaar (een beetje korrelig). Ik wil trouwens geen flitser gebruiken bij pasgeboren baby’s.

Op internet zocht ik naar een geschikte lens voor het maken van foto’s van babies. Nu realiseer ik me pas dat Newborn een speciale categorie is van fotograferen. Deze fotografen hebben vaak een aparte ruimte om de fotoshoots uit te voeren, die extra verwarmd wordt. En meestal hebben ze een studio-opstelling om te flitsen. En gebruiken ze lenzen die daar beter voor geschikt zijn. Het allerbelangrijkste is dat ze lichtgevoelig zijn. Dat betekent een diafragma van f/2.8 of groter. 

De meest voorkomende lenzen die gebruikt worden zijn: 35mm, 50mm, 85mm en de 24-70mm zoomlens. Stuk voor stuk kwaliteitslenzen die ik, als ik een professionele fotograaf zou zijn, zeker zou willen hebben. Als hobbyist let ik ook op andere zaken: geen zware lenzen, geen dure lenzen, geen lenzen wisselen tijdens fotoshoot (en zeker niet buiten). De 35mm, 85mm en 24-70mm vielen meteen af omdat ze te zwaar zijn en veelal te duur voor mij zijn als hobbyist. 

Sinds enig tijd heeft Nikon een 40mm Z-lens met een diafragma van f/2. Hij weegt maar 170gram. Ik heb lang getwijfeld tussen deze lens en de Nikon Z 50mm f/1.8 S die professioneler is en een beetje lichtgevoeliger. Echter, hij is duurder en zwaarder. Wat ook meespeelde was dat ik mijn oude AF-S 50mm bijna nooit gebruikte. Ik ben kennelijk een beetje verslaafd aan zoomlenzen. De 40mm heeft het voordeel dat het net een grotere hoek heeft dan de 50mm en daardoor ook binnen voor groepsfoto’s goed te gebruiken is. 

Nikon Z5 met 40mm f/2 lens

Terug naar mijn kleindochter. Na natuurlijk eerst vertederd te zijn geweest, probeerde ik in korte tijd wat mooie foto’s te maken. Hier mijn observaties:

• In het begin moest ik wennen aan de 40mm lens (vast brandpunt) omdat ik gewend ben aan een zoomlens (variabel brandpunt). Dus meer bewegen ipv zoomen! 
• De 40mm lens is lichtgevoelig (f/2) en de foto’s zijn mooi scherp. 
• Bij groepsfoto’s kun je met een groot diafragma werken. Door de afstand krijg je voldoende scherptediepte. Bij f/2.8 op een afstand van anderhalve meter heb je al een scherptediepte van ruim 20cm.
• Bij close-ups van mijn kleindochter werkte ik met een diafragma van f/5 om voldoende scherptediepte te hebben. De ISO loopt dan wel op naar 5000-7000. Bij f/5 op een afstand van 50cm heb je een scherptediepte van bijna 5cm. Ik begrijp nu beter waarom Newborn-fotografen met studioverlichting werken. Er bestaan tegenwoordig trouwens flitsers met continue-licht. Ook handig bij filmen.
• Normaal fotografeer ik met diafragma-voorkeur met als langste sluitertijd 1/60sec. Ik denk dat ik de volgende keer met een sluitertijd van 1/100sec werk ivm onverwachtse bewegingen. 

Thuis gekomen kon ik tevreden zijn. Er zaten heel mooie foto’s tussen, al moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik nog lang geen Newborn-fotograaf ben. 

In het verleden heb ik wat aan portretfotografie gedaan met modellen uit onze kennissenkring. Een paar van die foto’s heb ik toen bij de Fotofabriek op A3-formaat afgedrukt. Uitstekende kwaliteit, dus daar heb ik de foto’s van mijn kleindochter ook weer laten afdrukken. Nog steeds erg tevreden. 

Zie ook peter.apers.nl