Hoe vang je de sfeer?

Het overkomt me vaak dat ik op een leuke bijeenkomst ben of op een inspirerende plek en dat de foto’s niet goed de sfeer vangen die ik me kon herinneren. Je denkt vaak dat als alles maar op de foto staat dat je de sfeer ook goed gevangen hebt. Dus je doet een stap naar achteren, je zoomt uit, of gebruikt een groothoeklens zodat alles er op staat. Gevolg is dat je vaak een heel afstandelijke foto hebt zonder sfeer.

Kijk bijvoorbeeld naar architectuurfoto’s. Voor Dreamstime maak ik vaak foto’s van gebouwen in z’n geheel. Daar is namelijk voldoende belangstelling voor. Zie hieronder een foto van Centraal Apotheek in Leeuwarden.

 

Centraal Apotheek: het hele gebouw 

Een mooi gebouw waarvan je later misschien de contouren en de kleur geel kunt herinneren. Echter, om de sfeer van een gebouw te proeven is het beter om details van het gebouw te fotograferen. Hier een foto van de Griekse godin van de gezondheid, Hygieia, op de gevel van het gebouw.  

Hygieia van Centraal Apotheek

Nog een paar interessante details: de ingang en het torentje. 

   

Door dit soort details zul je het Jugendstil gebouw herinneren. Ze geven het gebouw karakter waarmee je de sfeer vangt. 

Bij een bijeenkomst is het net zo, het is juist leuk om te laten zien hoe iemand bijvoorbeeld geniet door close-ups te maken. Door close-ups van verschillende mensen te maken vang je de sfeer pas echt. Natuurlijk kun je er een overzichtsfoto bij doen, maar die is niet essentieel voor de sfeer.

Conclusie: kom een paar stapjes dichterbij om de sfeer te vangen. 

Wil je de sfeer op een bijeenkomst goed pakken dan moet je met een groothoeklens echt heel dichtbij gaan staan. Net als bij straatfotografie. Je kunt dan de hoofdpersoon én zijn directe omgeving fotograferen. Zelf voel ik me daar wat minder comfortabel bij. Ik werk liever met een telelens. Probeer het zelf eens en kijk waar je je comfortabel bij voelt. 

Delen van foto’s

Vroeger, toen we nog filmrolletjes gebruikte, werden met het ontwikkelen van het rolletje meteen de foto’s afgedrukt, soms zelfs in tweevoud. Nu, met de digitale camera’s, delen we foto’s via het internet: Whatsapp, Instagram of een website, zoals mijn fotoalbums (let niet op de waarschuwing). Ik gebruik JAlbum om de albums te maken. Reuze handig.

Meestal speelt snelheid van delen een grotere rol dan kwaliteit. Smartphones spelen hier natuurlijk een centrale rol en dan gaat het niet alleen om foto’s maar ook om video’s. Om de verzendsnelheid over het internet te vergroten wordt de kwaliteit verlaagd zodat er minder verstuurd hoeft te worden. Op een klein scherm van een smartphone merk je nauwelijks de kwaliteitsvermindering. Het doet me een beetje denken aan de begintijd van de TV met z’n beperkingen: klein en alleen zwart-wit.

Ook ik maak veel gebruik van mijn iPhone voor het maken van foto’s en video’s van familie en vrienden. Echter voor de verkoop van foto’s (Dreamstime en Werk aan de Muur) gebruik ik mijn fullframe Nikon Z5 camera. 

Afdrukken van foto’s deed ik bijna nooit totdat ik gelezen had dat als je een foto wat groter afdrukt dat je veel kunt leren van de kleine foutjes die je maakt bij het maken en bewerken van de foto. 

Dreamstime foto’s op A3 formaat 

Eerst wat over afdrukken voordat ik het over de mogelijke foutjes heb. In het verleden heb ik bij Fotofabriek een paar van mijn foto’s op A3 formaat afgedrukt om een gevoel te krijgen voor de kwaliteit. Ze zagen er goed uit. Er spelen een paar zaken een rol bij het afdrukken. 

Allereerst, de kleurruimte. Voor internet, gewone inkjetprinters en afdrukken van foto’s voor consumenten, volstaat sRGB. Om professioneel af te drukken moet je kijken naar Adobe RGB. Dit is een iets grotere kleurruimte. Is echter minder geschikt voor internet. 

Om goede afdrukkwaliteit te krijgen moet je minstens een resolutie van 300 DPI (dots per inch, lees pixels per inch) gebruiken. Dat betekent dat je voor een foto van 2 bij 3 cm2 (2*300)*(3*300) pixels nodig hebt, dus ongeveer 0,5 Megapixels. Dus met een camera met een beeldsensor van 20 Megapixels kun je op hoge kwaliteit een foto van 80 bij 120 cm2 afdrukken. Met smartphones ligt dat in de praktijk wat lager. Echter, dat is nog steeds meer dan genoeg voor een fotoboek. Ik bedoel een fotoboek dat je in je handen kunt houden. Zelf heb ik goede ervaring met Albelli.

Op A3 formaat zie je echter wel de kleine foutjes: te beperkte scherptediepte, ogen die net niet scherp zijn, storende elementen die je over het hoofd had gezien, geen mooie kleurenharmonie etc.

China op A3 formaat

Via dezelfde Fotofabriek heb ik ook foto’s afgedrukt op canvas. Hieronder een foto van een marktplein in Chinchero die jarenlang op mijn kantoor bij de Universiteit Twente heeft gehangen. Nu hangt hij in de hal van ons appartement. 

Chinchero op canvas in onze hal (minder goed belicht)

Tegenwoordig staat alles op internet. Ondanks alle social media lijkt de afstand tussen de fotograaf en mensen die geïnteresseerd zijn in bepaalde foto’s groter geworden. Geïnteresseerden bereiken lijkt moeilijker geworden. 

Veel succes met delen!

peter.apers.nl

Ciudad de los Reyes

In 1535 werd de Stad van de Koningen (Ciudad de los Reyes) door de Spanjaard Francisco Pizarro in Peru opgericht. Later, in de 16e eeuw, kreeg de stad de naam Lima, afkomstig van de naam van de rivier Rimac uit het Quechua. Quechua was de belangrijkste voertaal van het Inka-rijk, dus ook buiten Peru. Veel namen van steden en bergen in Zuid-Amerika vinden hun oorsprong in het Quechua. 

Rimac, voordat hij Lima binnenstroomt, iPhone 16 Pro

Als we naar Peru gaan is Lima onze basis. Dus een bezoek aan het centrum ligt voor de hand. De kathedraal, gelegen aan Plaza Mayor de Lima in het Historisch Centrum, stamt ook uit de 16e eeuw. Plaza Mayor heet eigenlijk Plaza de Armas. Elke stad in Peru van enige betekenis heeft zo'n plein. 

Kathedraal van Lima, 25,5mm, f/8, 1/400s, ISO 100

Lima is inmiddels een stad van bijna 10 miljoen mensen. Het centrum trekt mij niet zo, ik ga liever naar Miraflores en Barranco, twee wijken die aan de kust liggen van de Stille Oceaan. De golven die van de oceaan op de kust rollen zijn van een andere dimensie dan die van de Noordzee. Als je daar op het strand staat ervaar je de kracht van een oceaan.

Kust bij Larcomar, Miraflores, iPhone 16 Pro

Miraflores heeft een goed onderhouden groen strook langs de kust, Costa Verde, met mooi aangelegde tuinen. Hieronder een Chinese tuin. 

Chinese tuin in Costa Verde, iPhone 16 Pro

Barranco is een rustige wijk van kunstenaars. Mario Vargas Llosa heeft er o.a. jarenlang gewoond. Het is ook de plek waar je naast Mafalda, een in Zuid-Amerika populair stripfiguur, op een bankje kunt zitten. Een rustpunt in een hectische stad.

Mafalda op een bankje in Barranco, iPhone 16 Pro

Daar in de buurt vind je ook Dédalo met handgemaakte voorwerpen van lokale kunstenaars. Hieronder bijvoorbeeld keramische poppen van Elisabeth Oses, een vriendin van een familielid in Peru. Het is een waar genoegen om hier van de ene kunstenaar naar de volgende te lopen, de creativiteit te voelen, de schoonheid van houten voorwerpen te bewonderen en in de tuin wat te drinken. 

Keramische poppen van Elisabeth Oses, iPhone 16 Pro

De foto van de kathedraal is één van de 40 foto's die recentelijk is goedgekeurd bij Dreamstime. Hier alvast een overzicht van door Dreamstime geaccepteerde foto’s van Peru over de jaren heen.

Wat neem ik mee?

Gran Hotel Bolivar, Lima

De eerste keer dat ik naar Peru ging was in 1982. Toen heb ik in dit hotel overnacht, in het centrum van Lima. Sindsdien ben ik al vele malen in Peru geweest. Binnenkort ga ik er weer naartoe. 

De vraag is altijd: wat neem ik mee? De afweging is altijd tussen functionaliteit en gewicht. Deze keer is gewicht doorslaggevend. 

Camera en Lens Na mijn hersenbloeding heb ik mijn Nikon D800 en Nikon AF-S 28-300mm omgewisseld voor een Nikon Z5 camera en een Nikon Z 24-200mm lens. Aanmerkelijk lichter! De lens is door zijn veelzijdigheid uitermate geschikt voor deze reis. Ik ben van plan om landschappen, architectuur en mensen te fotograferen. Ik had een Z 28mm of Z 40mm kunnen meenemen, echter, de veelzijdigheid van de zoomlens weegt op tegen het zwaarder zijn. Ik neem de Peak Design Everyday Backpack mee om mijn camera te dragen.

Nikon Z5 en Nikon Z 24-200mm

Geheugenkaart In de camera heb ik twee slots voor geheugenkaarten. Tijdens deze reis gebruik ik de tweede geheugenkaart als backup. In Tokio is een keer, na een hele dag fotograferen, mijn geheugenkaart gecrasht. Met een nieuwe geheugenkaart de volgende dag dezelfde locaties bezocht. Vond dat belangrijker dan het congres! Met een geheugenkaart van 128Gb kan ik ruim 4000 foto’s maken. Meer dan genoeg!

Backup op NAS Tijdens een vakantie kan er van alles misgaan. Daarom maak ik regelmatig een backup van de RAW (NEF) files naar mijn Synology NAS in Nederland. In een wifi-omgeving log ik via een iPad in op mijn NAS. De geheugenkaart van de camera stop ik in een kaartlezer die verbonden is met de iPad. Op die manier kan ik de foto’s uploaden. Zal wel wat tijd in beslag nemen: wifi is niet altijd even snel en de files zijn best groot (ongeveer 30Mb).

iPad en USB C kaartlezer

Instagram Tijdens de reis houd ik jullie via @peterapersfotografie op de hoogte van mijn fotografische belevenissen.

Bewerken Thuis gekomen bewerk ik de NEF files die op mijn NAS in de meterkast staan met Luminar Neo. In no time heb ik de foto’s bewerkt en stel ik ze in jpg-formaat beschikbaar aan mijn reisgenoten en geïnteresseerden.

Synology NAS in de meterkast

Verkoop Ik hoop een handjevol foto’s te kunnen selecteren die ik dan via Dreamstime of Werk aan de Muur kan verkopen. 

Nog een paar weken en dan vlieg ik naar Peru. Volg me op Instagram!

Ik twijfel of ik nog lichter moet reizen. Ik hou jullie op de hoogte. 

Machu Picchu, de verloren Incastad

In 1982 ging ik voor het eerst naar Peru. De reis ging natuurlijk ook naar Cuzco, hoofdstad van de Inca’s, en Machu Picchu. Van Arequipa vlogen we naar Cuzco, dat op 3400m ligt. Vandaar met de trein naar het lager gelegen Machu Picchu (2430m). Het is een oude Incastad gebouwd op een bergtop. De betekenis van de stad is nooit helemaal duidelijk geworden. Waarschijnlijk was het een stad voor de Incakoning en andere edelen. Machu Picchu is in de 15e eeuw gebouwd en voor onduidelijke reden midden de 16e eeuw verlaten. Dat was tijdens de Spaanse bezetting van Peru, echter, Machu Picchu is door zijn ontoegankelijkheid nooit bezet door de Spanjaarden. Daarna is de stad helemaal overgenomen door de natuur. In 1911 liet Hiram Bingham de stad uitgraven. 

Nu is het een van de belangrijkste toeristische attracties van Peru. Het laatste stuk met de trein vanuit Cuzco loopt langs de Urubamba rivier. Daarna ga je met een bus omhoog naar Machu Picchu.

Machu Picchu - 32mm, f/13, 1/60s, ISO 100

Ondanks dat ik er nu een aantal keren met mijn gezin ben geweest blijft het indrukwekkend om daar rond te lopen en de sfeer van deze oude ruïne Incastad middenin de Andes te proeven. Als je naar de omgeving kijkt  begrijp je meteen waarom de herontdekking zo lang geduurd heeft. Op de achtergrond van de stad zie je Huayna Picchu bergtop, die, voor mensen die voldoende conditie hebben, te voet via een steil pad te beklimmen is.

Drie zaken vallen mij altijd op: de terrassen, de irrigatie en geen cement. Op meerdere plekken in Peru zie je dezelfde terrassen als hier. Het was de manier van de Inca’s om vlakke landbouwgrond te creëren. In het regenseizoen valt er best veel regen in het Andesgebergte. Door een ingenieus irrigatiesysteem werd dat regenwater gebruikt voor de planten op de terrassen. Tenslotte, de Inca’s slepen hun stenen zo dat ze precies op elkaar pasten en, bij een aardbeving, niet van elkaar afvielen (zie ook de foto’s van Sacsayhuamán).

Terrassen - 52mm, f/8, 1/50s, ISO 125 

De foto’s die ik hier laat zien heb ik in 2015 met mijn Nikon D800 en Nikon AF-S 18-300mm zoomlens genomen (diafragma-voorkeur). De dia’s van 1982 zijn allang verkleurd en aangetast door vocht. En ze waren van veel mindere kwaliteit. Mooie overzichtsfoto’s maken valt niet mee. Je moet een mooie plek zien te vinden in het bovenste deel van de stad en je moet veel geduld hebben. Je bent namelijk niet de enige.

De bovenste foto van Machu Picchu wordt regelmatig verkocht op Dreamstime en Werk aan de Muur.

Zin gekregen om Peru te bezoeken? Laat je inspireren door mijn Album van Peru.

Zie ook peter.apers.nl

Shops en populaire foto’s

Alweer wat jaren geleden begon ik foto’s op Dreamstime te plaatsen in de hoop dat er ooit iemand een foto van mij zou willen kopen. Inmiddels verkoop ik gemiddeld 4-5 foto’s per maand. Ook bij Werk aan de Muur loopt het verbazingwekkend goed in de zin dat ik een trots gevoel krijg als iemand een foto van mij koopt. Ik hoop dat ik via deze post iemand die twijfelt over de streep kan trekken om hier ook aan te beginnen. Veel succes!

Mijn foto’s zijn online te verkrijgen bij:

• Dreamstime is een internationale microstock website met vele miljoenen foto’s. Zelf heb ik bijna 1000 foto’s op deze website. Mijn populairste zijn het Centraal Station in Rotterdam en Yellow Mountains in China. 
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
   
• Werk aan de Muur is een Nederlandse website met een paar Europese afdelingen. Je kunt daar een totaalpakket kopen: foto plus bijvoorbeeld canvas. Mijn populairste foto’s op deze website zijn de Domtoren in Utrecht en Machu Picchu in Peru. 
  
  
  
  
  
  
  Voel je vrij om mijn albums te bekijken als je een foto mist op Werk aan de Muur. Dan zet ik hem erbij.