Sakura in Tokio

In april 2005 was ik voor een conferentie in Japan uitgenodigd. Ivm de jetlag ging ik een dag eerder naar Tokio met mijn Canon Powershot G3. Ik had nooit eerder tijd gehad om Tokio als toerist te bezoeken. Deze camera had een CCD-sensor van 4 Mpixel en een zoomlens (35 tot 140mm). Het was de begintijd van digitale fotografie. Ook had ik nog weinig fotografie-ervaring. Ik wist niks van diafragma en sluitertijd en fotografeerde altijd in AUTO-mode. 

Voor de dag vóór de conferentie had ik een aantal locatie uitgezocht, waaronder het keizerlijk paleis. Wat ik me echter niet realiseerde was dat het het seizoen van kersenbloesem was, het Sakura-seizoen. 

Kersenbloesem in Tokio

Ik was erg onder de indruk, niet alleen van de bloesem maar ook van de belangstelling voor de bloesem. Je wilt niet weten hoeveel toeristen er voor naar Japan komen. Echter ook bij de Japanners zelf is het een echte traditie om naar de bloesem te komen kijken (Hanami). 

Hanami in Tokio

Er worden zelfs bedrijfsuitjes voor georganiseerd. Onder de kersenbomen liggen er dan blauwe zeilen waar een afdeling of een groep vrienden dan de hele dag door brengen. 

Blauwe zeilen voor bedrijfsuitjes

Binnen het openbare deel van het keizerlijk paleis kon ik ook van de mooie, roze kersenbloesem genieten.

Keizerlijk paleis

Na een hele dag foto’s maken crashte de geheugenkaart van mijn camera. Dus snel naar een fotozaak. De geheugenkaart was onherstelbaar kapot. Tegenwoordig zijn de geheugenkaarten van veel betere kwaliteit en biedt de fabrikant ook nog recovery dienst.

De volgende dag met een nieuwe geheugenkaart alle plekken nogmaals bezocht. Het unieke van de kersenbloesem in Tokio kon ik niet voorbij laten gaan. Dat ging wel te koste van het conferentiebezoek.

Overal kersenbloesem

Hier een link naar de andere foto’s die ik die dag heb gemaakt. 

Echt de moeite waard om te bezoeken en één dag de conferentie niet bezoeken is me vergeven. 

Jasmijn en scherptediepte

We hebben op het terras in de tuin een aantal kuipplanten staan. Sommige planten hebben we gekozen vanwege hun mooie bloemen of blad, andere vanwege hun geur. Ondanks dat het in het voor- en najaar best een hele klus is om de planten van de garage naar de tuin te verplaatsen en omgekeerd, blijft het genieten. 

Jasmijn f/13, 1/125s, ISO 450

Sommige kuipplanten kun je, als ze bloemen hebben, de hele dag door ruiken (bijv, citroen en jasmijn), echter de nachtjasmijn (Galan de Noche) ruik je pas goed bij toegenomen vochtigheid als het donker is.

Nachtjasmijn , f/29, 1/60s, ISO 100, met ringflitser

Mijn gewone jasmijn heb ik al heel lang. Een heel trouwe plant. Ondanks dat ik hem in de winter, wanneer hij in de garage staat, weleens verwaarloos en hij veel bladeren verliest, komt hij ieder jaar weer met veel mooie bloemen terug. 

Jasmijn, f/16, 1/125s, ISO 2000

Alle foto’s heb ik met een macrolens genomen (Nikon AF-S 105mm f/2.8G VR Micro). Heb ik ooit tweedehands in een fotozaak gekocht. Ben heel tevreden over de kwaliteit van de foto’s. 

Macrofotograferen is echter een uitdaging gezien de kleine scherptediepte. Tegenwoordig, na mijn hersenbloeding, is het voor mij wat moeilijker om de camera helemaal stil te houden, daarom probeer ik met een grotere scherptediepte te werken door de lens wat dicht te draaien (f/13 of kleiner) én door de afstand wat te vergroten. Bijvoorbeeld, bij f/13 en een afstand van 40cm is de scherptediepte 0,8cm en bij een afstand van 80cm is de scherptediepte 3,9cm. Dat geeft mij wat meer mogelijkheden om de bloem goed scherp te nemen. 

Een nadeel van wat grotere afstand is dat de bloem wat kleiner op de foto staat, dus dan moet ik de foto wat croppen (een kleiner deel van de foto gebruiken). Met de huidige grootte van de sensoren is dat geen probleem. Een ander nadeel van een grote scherptediepte (klein diafragma) is dat de achtergrond ook scherper wordt. Als de achtergrond de bloembladeren zijn is dat geen probleem. Als het de rommel in je tuin is dan moet je een groter diafragma kiezen.

Knop jasmijn, f/4, 1/400s, ISO 100

Het voordeel van een groot diafragma (kleinere scherptediepte) is dat je alleen de essentie van de bloem scherp hebt en de rest niet. Je oog gaat dan meteen naar het scherpe deel van de foto. De foto’s zijn artistieker. Dat vind ik zelf mooier. 

Andere instellingen: voor het fotograferen van bloemen gebruik ik Diafragmavoorkeur (A), van insecten gebruik ik Handmatig (M) zodat ik met een veel kortere sluitertijd kan werken. In beide gevallen staat de ISO op automatisch zodat de foto’s niet onderbelicht worden.

Als je een macrolens te duur vindt, begin dan met een telelens. Dan kun je kijken of het fotograferen van bloemen of insecten wat voor jou is. Na een opstartfase ben ik het erg leuk gaan vinden.

Inmiddels heb ik veel macrofoto’s van bloemen en insecten gemaakt. Kijk er eens naar om inspiratie op te doen. 

UCM, creatieve fotografie?

Bij fotografie zijn er verschillende stijlen. Die van mij komt het dichtst bij wat ik zou noemen accuraat registreren: de juiste delen van de foto scherp weergeven. Daar voel ik me comfortabel bij. Pasgeleden zag ik een berichtje op Instagram over ICM. Dat staat voor Intentional Camera Movement. Als je het goed doet krijg je schilderij-achtige foto’s. Toen ik wat meer ging lezen over ICM schoot mij het volgende te binnen. Sinds mijn hersenbloeding ben ik heel goed in UCM, Unintentional Camera Movement, omdat ik de fijne motoriek in mijn rechterhand kwijt ben. Om die reden werk ik met kortere sluitertijden dan normaal. Precies het tegenovergestelde dan bij ICM! Is UCM ook creatieve fotografie? Grapje!

Cirkel met meerdere middelpunten, Haruki Murakami

Toen ik deze foto maakte dacht ik aan iets dat ik net gelezen had. Het was een kort verhaal van Haruki Murakami, getiteld Crème: Een oude man zegt tegen Murakami: ‘Een cirkel met meerdere middelpunten.’ Als wiskundige gaan dan bij mij meteen allerlei alarmbellen af. In welke wereld kan dit? Zo’n uitspraak fascineert mij. Is zo iets mogelijk? In het voorwoord van Eerste persoon enkelvoud staat dat Murakami bevreemdend, troostrijk, weemoedig, geestig, ontroerend is. Ik heb al veel van zijn boeken gelezen. Ben een groot fan. 

Ik probeer met een foto een bepaald gevoel of een herinnering op te roepen. Pas dan betekent een foto iets voor mij. Eerlijkheidshalve is dat best een uitdaging.

Kievitsbloem: van knop tot zaaddoos

f/8, 1/60s

De kievietsbloem is een vroege bloeier, al in april. Reden genoeg om weer eens de tuin in te gaan, met camera. En natuurlijk een jas. De grote paarse bloemen hangen deemoedig om de kou van de lente te trotseren. Deze foto heb ik met mijn macrolens genomen. Die lens heeft een groot diafragma zodat de scherptediepte klein gehouden kan worden. In de foto schat ik deze op 0,5cm. Net genoeg om van de eerste bloem de voorste bloembladeren scherp te krijgen.  Alle foto's in deze post zijn met mijn Nikon D800 genomen met de macrolens Nikon AF-S 105mm f/2.8 VR Micro.

Na de bevruchting vindt er een hele transformatie plaats. De bloembladeren vallen af en de gekromde steel wordt langzaam aan recht. De zaaddoos is in het begin niks meer dan een kleine verdikking. Op de foto zie je twee verstrengelde stelen. Het lijken net ballerina"s.

f/3.2, 1/50s

                          

f/3.2, 1/50s

f/4, 1/80s

f/4, 1/80s

 

f/3, 1/60s

.

Daarna ontwikkelt de zaaddoos zich. Als de steel flink gegroeid is en recht staat, wordt hij voldoende stevig om de flink dikker geworden zaaddoos te dragen. Deze heeft dan nog een paarse gloed.  

Vervolgens wordt de zaaddoos gelig en houterig en springt dan open zodat de zwarte zaden eruit springen. Het is interessant om eens binnen in een open zaaddoos te kijken. De zaden zitten, lijkt het, allemaal in een apart kamertje gescheiden door wandjes. Soms worden de lege kamertjes door insecten (kijk voor groen) gebruikt als Airbnb.

Tot slot valt alles uit elkaar onder invloed van wind en regen. De bollen van de kievitsbloem onder de grond bereiden zich nu voor op het volgend voorjaar. Het bovengrondse werk zit er voor dit jaar weer op.

In mijn albums heb ik nog meer mooie foto's van de verschillende stadia van de kievitsbloem.

Zie ook peter.apers.nl

Bewerken van foto’s

Toen ik net begonnen was met digitale fotografie vond ik dat het bewerken van foto’s onnodig was. Ik had er in de analoge tijd ook geen ervaring mee opgedaan. Nu weet ik wel beter. Ik heb er ook best veel over gelezen. 

Nu let ik op de volgende zaken:

• Uitsnijden van de foto, rekening houdend met compositie 
• Hoge lichten eruit halen door overbelichte delen minder te belichten en te donkere delen (onderbelicht) wat lichter maken. Wel uitkijken dat de foto niet te vlak wordt. 
• Vaak geef ik iets meer belichting dan komen de foto’s op Internet beter uit. 
• Om een foto iets scherper te maken verhoog ik het contrast een beetje, de levendigheid wat en de scherpte. 
• Heel soms pas ik de witbalans (temperatuur) aan om de foto iets warmer of kouder te maken. 

Afhankelijk waar ik de foto voor gebruik doe ik dat op de volgende manier:

• Alledaags Voor Instagram en het delen van foto’s op Internet schiet ik meestal in JPG. Met mijn Nikon Z5 zet ik de foto’s via Wifi over naar mijn iPhone of iPad. Daar kan ik binnen een minuut bovengenoemde aanpassingen uitvoeren en meteen delen.  
• Professioneel Voor de verkoop van foto’s via Dreamstime en Werk aan de Muur schiet ik in RAW. Dan heb ik volledige controle over de omzetting naar JPG, in plaats van dat de camera dat doet. Ik gebruik hiervoor Lightroom. Net iets makkelijker dan Photoshop. Het voordeel van Lightroom tov de software op de iPhone is dat je allerlei lokale correcties kunt uitvoeren: vuiltjes weghalen, kleine objecten weghalen, etc. Ook kunnen alle in het begin genoemde aanpassingen heel lokaal uitgevoerd worden in tegenstelling tot de hele foto. Deze bewerkingen doe ik op mijn Mac en kosten wat meer tijd, echter, het gaat om de kwaliteit. 

Voor bewerking

Na bewerking

Op deze foto heb ik de volgende bewerkingen op mijn iPhone uitgevoerd: uitsnijden, en, na de automatische bewerking van Apple, heb ik de belichting en helderheid wat verlaagd omdat het groene centrum te veel opviel. Om de foto iets scherper te maken heb ik het contrast, de levendigheid en de scherpte wat verhoogd. Tot slot heb ik de temperatuur (witbalans) wat verlaagd om het blauw van de knoppen wat zichtbaarder te maken.

Veel plezier met bewerken en zie het als onderdeel van serieus fotograferen. 

Zie ook peter.apers.nl

Scherptediepte en Ringflitser

Als er voldoende licht is is het leuk om met een kleine scherptediepte te werken. Bij te weinig licht krijg je te maken met een langer wordende sluitertijd en een stijgende ISO-waarde. Dit wordt nog sterker als je het diafragma verkleint (minder licht doorlaten met gevolg een grotere scherptediepte). 

De eerste foto heeft een diafragma van f/3.2, dit geeft op een afstand van 30cm met een 105mm macrolens een scherptediepte van 1mm, je ziet dan ook dat veel van de bloemetjes onscherp zijn.

Met een flitser is het mogelijk om de sluitertijd en ISO-waarde hetzelfde te houden als bij de eerste foto (1/60 sec en 100). Omdat het object dichtbij is moet je wel een ringflitser gebruiken. Met een gewone flitser gaat alle licht over het object heen. De tweede foto heeft een behoorlijk kleiner diafragma, f/29. Dit geeft een scherptediepte van ongeveer 1cm. Bijna alle bloemetjes zijn nu scherp.

f/3.2 met scherptediepte 0,1cm

f/29 met scherptediepte 1cm

Zie ook peter.apers.nl