Yungay en Huascaran

In 1970 vond er een zware aardbeving plaats ten noorden van de plaats Huaraz. Daardoor ontstond er een lawine op de berg Huascaran waardoor het gehele dorp Yungay onder tientallen meters ijs en rotsen kwam te liggen. Meer dan 20.000 mensen kwamen om het leven. Een klein aantal heeft het overleefd omdat ze op een verhoogd monument konden ontsnappen aan de lawine. 

Toevluchtsoord (2015),
90mm, f/9, 1/100s, ISO 400

Het gehele gebied is inmiddels tot een nationale begraafplaats verklaard. Het trekt veel bezoekers, nationaal en internationaal, van jong tot oud. 

Huascaran en het bedolven dorp Yungay,
64mm, f/9, 1/500s, ISO 100

De toegang tot het gebied is recentelijk vernieuwd en er is een bezoekerscentrum bijgekomen.

Bezoekerscentrum, 72mm, f/6, 1/ 640s, ISO 100

Huascaran is de hoogste berg van Peru, met een indrukwekkende sneeuwtop. De berg heeft eigenlijk twee toppen, waarvan de zuidtop de hoogste (6768m) is.

Twee pieken van Huascaran bij zonsondergang (2015),
135mm, f/8, 1/100s, ISO 100 

De toppen van de Huascaran zijn vaak onzichtbaar door de bewolking. Er wordt gezegd dat dat is omdat de Huascaran zich schaamt voor de lawine van 1970.

Bewolkte Huascaran, 130mm, f/6.3, 1/2500s, ISO 100

De foto’s zijn van 2015 (Nikon D800) en 2025 (Nikon Z5). Hier zijn meer foto’s van Huascaran.

Krijgen we een Witte Kerstmis?

Kennelijk houden we van een Witte Kerst (White Christmas van Bing Crosby). Elk jaar vragen we: krijgen we een Witte Kerst? We zijn al bijna vergeten hoe dat er uit zag. In 2010 was het de laatste keer dat het met Kerstmis sneeuwde in Nederland. Als ik nu naar de voorspellingen kijk zullen we ook dit jaar geen Witte Kerst krijgen. 

In 2014 lag er sneeuw op 28 december. We waren toen in een hotel in Berg en Dal. Een schitterend, licht glooiend wandelgebied. Let op: de sneeuw is niet echt wit op de foto.  

Berg en Dal

Van meer recente datum, februari 2021, een paar sfeerfoto’s van een sneeuwwandeling in Twente. We liepen tussen Zenderen en Hertme in de buurt van de Bornsebeek en de Oude Bornsebeek.

Zenderen, Twente

Fotograferen in de sneeuw vereist wat extra aandacht. Het belichtingsprogramma in je camera probeert zo te belichten dat het gemiddelde van een foto grijs is. Als er alleen maar sneeuw op de foto staat dan wordt die dus grijs. De oplossing is simpel: gewoon twee stops overbelichten. Kijk naar het histogram van de foto of je iets meer of minder moet overbelichten. Het best is om in RAW te fotograferen, dat geeft je na afloop veel meer mogelijkheden om foto’s te bewerken. Bij de eerste foto bovenaan zie je dat het niet lukt om de sneeuw wit te krijgen.

Ook moet je even kijken of de Witbalans moet worden bijgesteld, vaak moet je de kleurtemperatuur wat warmer maken. Dat maakt de sneeuw wat mooier. Vergeet ik trouwens vaak te doen.

Ook is het leuk om de sneeuw op planten met een macrolens te fotograferen. Als je goed kijkt kun je zien dat de sneeuw al een beetje aan het smelten is. 

En dan komt de lente. Ik herinner mij van toen ik nog heel jong was een verhaal van Piggelmee, een sprookjesfiguur in kinderboeken van Van Nelle, waarin het einde van de winter zich aankondigt. Het gras wordt weer zichtbaar door de terugtrekkende sneeuw. Elke keer als de sneeuw smelt en het gras in onze tuin zich weer laat zien denk ik daar aan. 

Veel plezier met Kerstmis, zonder sneeuw, met regen.

Zie ook peter.apers.nl