Deventer aan de IJssel

Van de week werd deze foto van het uitzicht op Deventer vanaf de overkant van de IJssel bij Dreamstime gekocht. Hij is genomen vanaf het terras van het Pillows Hotel Aan De IJssel in Deventer bij een naderende zonsondergang. 

Deventer aan de IJsssel

Vanaf deze kant van de IJssel heb je een fantastisch uitzicht op de skyline van Deventer met de prominente toren van de Sint Lebuinuskerk. En met de ondergaande zon ook nog met warme kleuren.  Met een pont kun je heen en weer naar de stad om een wandeling door de oude binnenstad van Deventer te maken. 

Pontje naar het centrum van Deventer

Ook 's avonds is het uitzicht indrukwekkend. Ik heb speciaal mijn late diner onderbroken om buiten foto's te gaan maken. De reflectie in het rustige water van de IJssel geeft een rustige sfeer.  

 

   

In corona-tijd heb ik ook een keer in dit hotel overnacht. Nu terugdenkend realiseer ik me hoe speciaal deze tijd voor iedereen was. Het restaurant was natuurlijk gesloten. Het 4-gangendiner werd gang voor gang voor de deur van mijn kamer gezet. Na een klop op de deur kon ik aan mijn volgende gang beginnen. Dit is iets wat je nooit meer vergeet. 

Een keer had ik een kamer aan de IJssel. Toen ik 's ochtends wakker werd was het heel mistig. Gauw in pyjama een paar foto's gemaakt.

Mistige ochtend

Inmiddels staan er veel van mijn foto's van Deventer bij Dreamstime op hun website. Hier kun je het hele album van Deventer bekijken. 

Altijd alert zijn

Sinds dat ik serieus bezig ben kijk ik op een andere manier naar mijn omgeving. Ondanks dat ik vaak zonder camera of iPhone in de aanslag rondloop, kijken mijn ogen continue rond op zoek naar mooie beelden. Ook zonder het maken van foto’s kun je daarvan genieten en in je herinneringen zien die beelden er vaak ook nog mooier uit.

Een week geleden, op 5 november, zat ik op de bank met mijn rug naar het raam een boek te lezen. Alertheid nul! Mijn vrouw wees me op de warme kleuren van zonsondergang en de maan! Meteen was ik alert. Snel mijn camera gepakt en naar het balkon gegaan om hier foto’s van te maken. 

De bomen en huizen hadden door de zonsondergang een warme, oranje gloed en de lucht was lichtblauw met wat wolkenslierten en natuurlijk de maan. Achteraf zag ik dat het op 5 november volle maan was. Welke foto moest ik maken? Horizontaal of verticaal, met of zonder de horizon? En kan ik nog iets met de wolkenslierten?

Na een paar foto’s zag ik dat de bomen en huizen, ondanks de mooie gloed, donker werden op de foto. Dat komt natuurlijk door het licht van de lucht. Omdat te compenseren maakt de camera alles wat donkerder. Tijdens het nabewerken is dat wel te corrigeren, echter, wat moeten we met een losstaand, donker element aan de onderkant van de foto. 

Toen besloot ik me te concentreren op de volle maan en de kleurtinten van de lucht. Doordat er in november wat meer vocht in de lucht zit, zie je wat roze in de lucht. 

Nu komen we in de buurt van een mooie foto. Nog even de Regel van Derden toepassen, de kleuren in de lucht wat versterken en de ruis wat verminderen (ISO 1600).

Op deze foto ben ik heel trots. Het heeft een minimalistisch karakter, en met de versterking van de kleuren, bijna Japans. Doordat de foto verticaal is en geen horizon heeft, ervaar je de oneindigheid van het heelal. 

Met dit bericht heb ik geprobeerd mijn denk- en werkwijze van drie minuten fotograferen en vijf minuten nabewerken met jullie te delen. 

Ter informatie: de foto's zijn genomen met een Nikon Z5 en een Nikon Z 24-200mm zoomlens en bewerkt met Luminar Neo. De laatste foto is beschikbaar bij Werk aan de Muur en bij Dreamstime. 

Hollandse luchten

Hollandse luchten worden gekenmerkt door hun grote variëteit aan wolken. Sinds we 12 hoog wonen, en dus dichterbij de wolken zijn, spelen de luchten een belangrijke rol in ons leven. De wolkenpartijen die aan ons voorbij trekken, maken van ons uitzicht een continu veranderend schilderij. Fascinerend. Door dat uitzicht voel ik me in zeker opzicht meer betrokken bij de dagelijkse veranderingen van het weer dan toen we een tuin hadden. 

Stratocumulus

Als je zoveel verschillende soorten wolken langs ziet komen raak je natuurlijk geïnteresseerd in de namen van die soorten. Bommeltje.nl heeft me als beginner aardig op weggeholpen met duidelijke plaatjes en omschrijvingen. De Stratocumulus is de meest voorkomende wolk. Hier zie je een variant die aan de onderkant wat donkerder is. Bevat meer vocht en laat daardoor minder licht door.

Als je een tijdje naar de wolken kijkt lijken het net grote luchtschepen die over ons appartementencomplex trekken (doet me denken aan The Wind Rises van Hayao Miyazaki). Bij de rafelige uiteinden kun je, als ze dichtbij zijn, er bijna doorheen kijken. Van veraf daarentegen zien ze er heel massief uit. Ook zie je ze, onder invloed van verschillende windsnelheden op de verschillende hoogtes, continu van vorm veranderen. 

Op dezelfde dag als bovenstaande foto kwam er ook een stevige onweersbui over. Hier de voorloper daarvan. Aan de onderkant zie je lokaal al behoorlijk plensbuien.

Nimbostratos

Van de Hollandse luchten vind ik de zonsondergang wel het mooist. Wat eerder op de avond, wanneer de zon wat lager staat, begint de wisselwerking tussen de wolken en het licht van de zon al te veranderen. Genomen op dezelfde dag maar dan aan het begin van de avond.

Tussen twee buien door

Vlak voor zonsondergang begint de lucht te kleuren. Zelfs na zonsondergang blijft de zon op de wolken schijnen. Hier foto’s van zonsondergang op verschillende locaties.

Zandvoort

Zandvoort

Texel

Texel

Arnhem

Arnhem

Elke dag laten de Hollandse luchten ons weer verrassen met een mooi, nieuw schilderij. Hier een foto van schaapjeswolken. Zien er aaibaar uit, het is echter een voorteken van weersverslechtering. 

Altocumulus

Elke minuut ziet ons uitzicht er anders uit. Vandaar dat ik er een apart "luchtalbum" van heb gemaakt dat ik regelmatig zal bijhouden. En tot slot een regenboog.

Dubbele, heldere regenboog 

Twee fasen van zonsondergang

Voordat we naar Zeeland gingen regende het elke dag en het was koud. Wonder boven wonder hebben we fantastisch zomers weer gehad gedurende de week dat we in Domburg waren. Staalblauwe hemel! Elke dag naar het strand!

Zonsondergang zonder wolken - Domburg

Voor ons was het genieten, echter, een zonsondergang zonder wolken is minder leuk voor een fotograaf. Zonsondergang bestaat eigelijk uit twee fasen. In de eerste fase kleurt de zon van wit-geel naar oranje-rood. 

Eerste fase zonsondergang - Texel

In de tweede fase, als de zon onder is gegaan, valt er nog steeds licht van de reeds ondergegane zon op de wolken die twee kilometer of hoger boven de aarde hangen. In combinatie met de oranje-rode gloed geeft dat spectaculaire beelden.

Ik kan me herinneren dat ik een keer op Vlieland met camera het strand op liep en door iemand werd aangesproken: “Je bent te laat, de zon is al onder.”  Hij realiseerde zich niet dat de tweede fase van zonsondergang vaak nog spectaculairder is. 

Tweede fase zonsondergang - Vlieland

Deze foto is genomen om 21:50 uur. Om 21:29 uur ging die dag de zon onder (met dank aan Google). Dus de mooie lucht komt van de reeds ondergegane zon. Wat deze foto zo interessant maakt is dat je linksonder het strand ziet, daarna de branding en de bakens langs de vaargeul ten noordwesten van Vlieland en tenslotte de mooi gekleurde lucht.

Als je foto’s maakt van een zonsondergang en er zijn wolken, blijf dan nog even fotograferen als de zon onder is!

Schrijven met licht

Fotograferen betekent letterlijk schrijven met licht. Daarom een goed idee om eens wat meer aandacht aan licht te besteden. We zijn zo gewend dat er licht is dat we het als vanzelfsprekend nemen. 

Onze normale lichtbron is de zon. Omdat de zon ver weg staat is het voor fotografie een kleine lichtbron met hard licht en scherpe schaduwen. Midden op de dag zijn de schaduwen klein en ‘s ochtends en ‘s avonds zijn ze lang. Dat geeft een heel dramatisch effect.

Lucht is grauw en saai

Wat vaak gebeurt, is dat er wolken voor de zon komen. Bij bewolkt weer is de lichtbron (het wolkendek waarachter de zon is) juist heel groot geworden en zijn de schaduwen nagenoeg verdwenen. Voor fotografie heeft dat de volgende betekenis:

• Het licht is wat zachter, de overgang tussen licht en schaduw is geleidelijker.
• De foto’s zijn daardoor wat saaier, je mist een zekere pittigheid doordat er minder contrast is tussen licht en donker. Ook de kleuren zijn minder sprekend. 
• De bewolkte lucht vormt een groot wit vlak met het risico dat de lucht overbelicht is. Ook de donkere delen van de foto hebben een kans op onderbelichting.
• Alhoewel met nabewerking van RAW-foto’s er veel te corrigeren is, is dit een mooi moment om details te fotograferen. Bijvoorbeeld, niet de kerk met veel lucht, maar de mooie houten deuren van de kerk.

Als je een flitser gebruikt geldt precies hetzelfde als met de zon. De flitser is een kleine lichtbron. Direct flitsen geeft hard licht en lelijke schaduwen. Indirect flitsen via bijvoorbeeld het plafond is hetzelfde als fotograferen met bewolking. Dus uitkijken dat het plafond niet op de foto staat. 

Golden hour aan Noordzee strand

Je hebt vast en zeker eens van golden hour gehoord. Of misschien ook van blue hour. Golden hour is het uur ná zonsopkomst en het uur vóór zonsondergang. Het licht is dan warm en alles krijgt een gouden gloed. Ook zijn de schaduwen lang en veranderen snel. Zeker aan de kust met zonsondergang een mooi moment om foto’s te maken. Eerlijkheidshalve, ik heb nog nooit foto’s gemaakt rond zonsopkomst. 

Blue hour is het uur vóór zonsopkomst en het uur ná zonsondergang. De lucht heeft dan een intense blauwe kleur. Het is een periode van de schemering en duurt helemaal niet zo lang, zeker geen uur.

Nu je wat meer weet van licht is het tijd om wat te experimenteren. Veel plezier!

Scheveningse Pier

Vaak ging ik voor mijn werk naar Den Haag. Een mooie reden om even lekker uit te waaien tijdens het wandelen aan het Scheveningse strand. En natuurlijk met mijn camera. 

Nikon D800, 28mm, f/13, 1/200s

Als ik bij Scheveningen aan het strand loop denk ik altijd aan het Mesdag Panorama. Via een tunneltje en wat trappen kom je middenin het ronde schilderij met het strandtafereel en stad Scheveningen/Den Haag. Mesdag werd trouwens pas toen hij bijna 40 was gefascineerd door de zee, eerst op een Duits Waddeneiland en later bij Scheveningen. Deze foto doet mij altijd denken aan het strandtafereel van Mesdag. Ook ik ben, pas toen we in het oosten gingen wonen, gaan verlangen naar de zee.

Nikon D800, 78mm, f/6.3, 1/160s

Er is sinds Mesdag natuurlijk een hoop veranderd: de huidige pier en het Reuzenrad. Zowel overdag als ‘s avonds bij zonsondergang blijft het een interessant object om te fotograferen. Deze foto is midden september ’s avonds om 8 uur gemaakt.

Zelf vind ik het mooist om te wandelen op een verlaten strand. Dan geniet ik van het geluid en de geur van de zee, de wind die je doet realiseren dat je door lucht loopt en van de weidsheid van het strand. Is er iets mooiers dan dat?

Nikon 700, 35mm, f/8, 1/320s

Deze foto’s zijn te zien op Dreamstime en nog meer foto's op mijn albums.

Vuurtoren van Texel

Gisteren is een foto van de vuurtoren van Texel via Dreamstime verkocht. Deze foto heb in oktober 2019 genomen. Een paar weken na een zakelijk bezoek aan het NIOZ (een NWO stichting) ben ik met mijn vrouw een lang weekend naar De Koog op Texel geweest. Met een paar elektrische fietsen hebben we het eiland verkend. Op het meest noordelijke punt staat de vuurtoren. Bij mij roepen vuurtorens altijd wat emoties op. Ik denk dan aan heftige stormen, striemende regen, eenzaamheid, één zijn met de krachten van de natuur. En tegelijkertijd tijd een (licht)baken voor schepen die het zwaar hebben op zee.   

Op de foto zie je daar niks van, het was mooi weer. Nadat we bij de vuurtoren waren geweest heb ik deze foto genomen: Nikon D800, f/10, 1/320 sec, ISO 100. Met f/10 wist ik zeker dat ook de voorgrond scherp zou zijn. Normaal zou ik de vuurtoren meer naar links hebben geplaatst (een flink uit het midden), echter, dan zou de harmonie van de vuurtoren en de huisjes er omheen verloren gaan. Naar links omdat de weg naar rechts  loopt.

De avond dat we in De Koog aankwamen gingen we meteen naar de kust om te genieten van de zonsondergang. De combinatie van de kust, de zee en de zonsondergang geeft een mooi schouwspel. Heel spectaculair! Het doet je realiseren hoe nietig klein we zijn in het immense universum. 

Nikon 800, f/5.6,1/800 sec, ISO 100

Zie ook peter.apers.nl

Zonsondergang Valkenburgse Meer

Gisteren hadden we een trouwfeest bij de Brasserie Buitenhuis. Tijdens het diner zag ik de zon al een beetje rood worden. Dus “snel” naar buiten, want een mooie rode zonsondergang is toch echt uniek; echter ik was te laat. De zon was al verdwenen achter een paar grote wolken. Het personeel, dat veel ervaring heeft met mooie zonsondergangen, zei dat ik nog even geduld moest hebben. 

Even later kwam de zon nog feller rood te voorschijn. Nu was ik er op tijd bij. Ik had tot mijn spijt alleen mijn iPhone bij. Eerst nam ik de foto horizontaal, maar uiteindelijk vond ik verticaal mooier. Voordeel van verticaal is dat je dan zowel de rode gloed in de lucht als de rode reflectie in het water goed kunt zien. Echt genieten van zo'n mooie rode zonsondergang.

Zie ook peter.apers.nl