Een rondje rondom de kerk

In Gouda staat de Sint Janskerk, een gotische kruiskerk. Qua hoogte van de toren is het geen indrukwekkende kerk. Er is ook geen groot plein voor de kerk waardoor vanaf de voorkant van de kerk de kerktoren eigenlijk niet te fotograferen is. Echter, het is wel de langste kerk die ik in Nederland ken: 123m. Ik wil al een tijd foto’s binnen in de kerk maken, echter, telkens lukt dat niet: kerstmarkt, festiviteit of gesloten. Hopelijk de volgende keer dat ik in Gouda ben. 

Ik heb toen besloten om een rondje rondom de kerk te maken. Vanuit de Lange Tiendenweg sloegen we rechts de Achter de Kerk in. Het was even wachten want er liepen best veel mensen door die straat en er wilde iemand op precies dezelfde plek ook een foto maken.

Omdat de zijmuur van de noorderzijbeuk een te groot deel van de foto beslaat, heb ik op dezelfde plek een verticale foto gemaakt. Kijk naar de plattegrond, onder het kopje Gebouw, om te zie dat de kerk in het midden veel breder is.

De voordeur, waarop stond dat de kerk gesloten was, heb ik overgeslagen. 

Hier zie je dat bij de zuiderzijbeuk de kerk veel breder is (net als bij de noorderzijbeuk aan de andere kant van de kerk). Voor de steunmuur, die kennelijk nodig was, was nauwelijks ruimte gezien de dichte bebouwing direct om de kerk. Daarom maar een poortje gemaakt in die steunmuur. 

Vanuit de binnenplaats van het Museum Gouda een mooi uitzicht op de kerktoren.

Van daaruit ook een mooi uitzicht op de zijkant van het koor, het achterste gedeelte van de kerk. 

En tenslotte het koor in volle glorie, de indrukwekkende achterkant van de kerk.

Het geeft een aardig beeld van de grootte van de kerk. Ook hier zie je links de verbreding door de zuiderzijbeuk. 

Veel foto's zijn gemaakt in het groothoekbereik van de zoomlens. Dat levert vaak vervormingen op, zoals scheve muren die in werkelijkheid netjes rechtop staan. Met de huidige fotobewerkingssoftware, zoals Luminar Neo, kun je gebouwen weer rechtop zetten. Met het maken van de foto's moet je daarvoor wel extra ruimte om het gebouw heen meefotograferen omdat die bij het bewerken verloren gaat. 

Alle foto's zijn geaccepteerd door Dreamstime. Een vruchtbaar rondje rondom de kerk.

Flitser op je camera, of juist niet

Om het ons gemakkelijk te maken als er niet genoeg licht is, hebben kleine camera’s, bijvoorbeeld je smartphone, een ingebouwde flitser. Heel handig. Je hoeft niks extra’s mee te nemen en als er te weinig licht is, staat je flitser al meteen klaar. Het gaat meestal om flitsers met een laag richtgetal (meestal 12 of minder, dus niet zo krachtig). Het richtgetal is gelijk aan afstand * diafragma bij ISO 100. Met een richtgetal van 12 en een diafragma van f/8 kom je niet verder dan 1,5 meter. Met een hogere ISO-waarde kun je de afstand wel vergroten. Mijn eigen camera stelt, als ik ga flitsen, al vanzelf een veilige waarde van ISO 400 in.

Camera’s die geen ingebouwde flitser hebben hebben een hotshoe waarop je een flitser kunt plaatsen. Hier kun je zelf voor een flitser met een hoger richtgetal kiezen. Met mijn Nikon D800 had ik verschillende flitsers, SB-800 (richtgetal 38) en SB-910 (34/48). Beide zeer krachtige flitsers (worden trouwens niet meer gemaakt), die ik ook voor modelfotografie gebruikte. Bij mijn overstap naar de Nikon Z5 heb ik die ingeruild omdat ik ze niet meer nodig had. Ook mijn studiolichten en -apparatuur heb ik toen weggegeven.

Direct flitsen

Direct flitsen met een flitser op je camera heeft als nadeel dat het alle schaduw uit bijvoorbeeld een gezicht haalt (paparazzi-stijl). Waardoor het platter lijkt. De diepte verdwijnt uit de foto. De meest voor de hand liggende oplossing is indirect flitsen via het plafond of een muur. Het heeft het bijkomende voordeel dat de lichtbron veel groter wordt (een heel plafond) en daardoor wordt het licht veel minder hard. Ik laat de flitskop iets naar achteren wijzen omdat je vaak de camera wat schuin naar beneden houdt. Dan wijst de flitskop precies naar het plafond.

Indirect flitsen

Andere oplossing is —als er geen plafond of muur in de buurt zijn— de flitser van de camera te halen en bijvoorbeeld met je linkerhand wat hoger in de lucht te houden. Het lijkt dan net alsof er vanaf links boven zonlicht op het gezicht valt (Rembrandt belichting). Dat brengt wat schaduw in het gezicht en ziet er dan veel natuurlijker uit. Misschien moet je een diffuser op de flitskop zetten, want het is toch weer direct flitsen, alleen vanuit een andere richting. Zelf houd ik mijn arm voor mijn borst langs zodat ik mijn camera er op kan leggen. De flits komt dan van rechts en minder hoog. Ook gebruik ik een diffuser.

Diffuser om licht te spreiden

Om een externe flitser aan te kunnen sturen moet je wel een transmitter op de camera zetten en een receiver onder de flitser. De systemen zijn tegenwoordig zo slim dat het qua instellingen geen verschil uit maakt of de flitser op je camera zit of extern is.

   

Zelf heb ik sinds kort de Godox iT32 & X5. Het is een eenvoudige, kleine krachtpatser (richtgetal 18) die naadloos overgaat van flitser op je camera, iT32 en X5 samen (links), naar een externe flitser iT32 met de X5 als transmitter op je camera (rechts). Slim bedacht, slechts de X5 is dus afhankelijk van het merk van de camera. Auto ISO werkt nog niet goed. Echter bij vaste ISO op bijv 400 werkt het perfect.

Externe flitser en transmitter op camera

Bij elkaar wegen de iT32&X5 slechts 88gram, inclusief de ingebouwde batterijen! Mijn andere flitser, de SB-500, weegt 270gram, inclusief de losse batterijen. Grotere flitsers zijn natuurlijk nog zwaarder. De iT32&X5 is, gezien het kleine formaat, ideaal om in je jaszak mee te nemen. Een echte aanrader.  

Twentse essen zijn populair

Pasgeleden werden er op één dag drie van mijn foto’s van Twentse essen bij Dreamstime verkocht. Heel uniek. 

Wat zijn essen? Het zijn hooggelegen akkergronden. Ze zijn bolvormig en liggen wat hoger dan de directe omgeving. Door heel lang (stal)mest op de ondergelegen zandgronden op te brengen hebben ze hun vorm gekregen. Ze worden vaak voor graanteelt gebruikt. Er zijn verschillende namen of schrijfwijzes voor: es, esch, enk of eng. Ze komen in Nederland veelal voor in het noorden en oosten. Veel wijken in bijvoorbeeld onze vroegere woonplaats Hengelo verwijzen naar hun es-oorsprong: Hasseler Es, Woolder Es, Hengelose Es. 

Toen we net in Twente woonden heb ik me altijd verbaasd over die bolvormige gronden. Vaak wandelden we er langs of er over. Ik vroeg me altijd af hoeveel mest er op gebracht moest zijn om die hoogte te halen. 

Als fotograaf vind ik de essen fascinerend, er is gewoon heel veel lucht te zien, niet onderbroken door bebouwingen of bossen. Met de grote variëteit aan luchten in Nederland zijn er altijd heel mooie foto’s te maken.

Es bij Tubbergen

Een keer gingen we in augustus een wandeling maken vanuit het dorpje Tubbergen. We kwamen daar trouwens best vaak om wandelingen te maken, naar judowedstrijden van onze zonen te kijken of van de glastentoonstelling Glasrijk te genieten. Op de foto kun je zien dat het echt genieten is van de uitgestrektheid van de es, de gedroogde resten van koren en de mooie wolkenpartijen. Heel klein op de horizon zie je het puntje van de kerk van Tubbergen. Hier een link (Wandeling Tubbergen) naar de wandeling op Google Maps die ik heb vastgelegd met Komoot. 

We wandelden ook vaak wat dichterbij huis: Delden. Soms liepen we de Umfassungsweg bij Twickel van 11km. Het omsluit het hart van het Landgoed Twickel. Een heel mooie, gevarieerde wandeling (Umfassungsweg Twickel). Halverwege staat er een onbemand kraam met lekkernijen waar je betaalt door gewoon geld achter te laten. Vlak er na steek je er de Oelerbeek over. We hebben een keer meegemaakt dat het water tot de rand van onze hoge wandelschoenen kwam. 

Drie bomen op Deldeneresch

Het laatste stuk van de wandeling gaat over de Deldeneresch met enerzijds een mooie solitaire boom (eigelijk drie bomen) en anderzijds Kasteel Twickel, de watertoren en de kerk van Delden aan de horizon.

Aan de horizon de watertoren en de kerk van Delden

We hebben heel goede herinneringen aan onze wandelingen in Twente.