06 maart 2026

Digitalisering roept herinneringen op

In mijn eerdere digitaliseringsverhaaltje had ik het over mijn winterklus. Nu het bijna lente is, ben ik eindelijk begonnen aan het digitaliseren van de schoenendoos, van de zwart-wit foto's van mijn ouders en mijn jeugd.

Ik ben in Amstelveen geboren in een hoekhuis van een rijtje dat speciaal gebouwd was voor een direct na de Tweede Wereldoorlog snelgroeiende KLM.

Jeugdherinneringen 

Met de Nikon 105mm macrolens maak ik foto’s van de oude zwart-wit foto’s. Ik zet mijn camera op de Peak Design statief naar beneden gericht en leg de foto’s op de juiste plek op de grond. Ik stel één keer scherp en daarna druk ik elke keer af voor een andere foto. Ik let niet echt op de uitlijning. Op de computer snij ik de foto’s later netjes uit. Voorop staat het vastleggen van jeugdherinneringen en minder de kwaliteit van de digitale foto's.

Digitaliseren met camera op statief

Op mijn NAS draait Synology Photos die een beetje aan gezichtsherkenning doet. Met de hand help ik de gezichtsherkenning en voeg wat labels voor bijvoorbeeld locatie toe. Met een speciaal account op mijn NAS geef ik familieleden toegang tot deze foto’s. 

Mijn grootouders van moederszijde woonden in een huis in Bergen op Zoom waarvan ik me de plattegrond nog goed kan herinneren. Voordeur aan de linkerzijde van het huis gaf toegang tot een lange gang met aan het eind een deur naar de tuin. Vóór de nette kamer met een luid tikkende klok die de rust verstoorde, in het midden het alkoof en achter de eetkamer die doorliep naar een wat smallere, maar best grote keuken. Boven waren de slaapkamers. Gek dat ik me dat nog zo goed herinner. Het is bijna 70 jaar geleden dat ik daar binnen ben geweest.

Grootouders in nette kamer

Toen ik het met mijn zus over oude foto’s had, liet ze me een foto van de vroeg overleden moeder van mijn vader zien, samen met zijn vader. Ik had haar nooit ontmoet en nooit een foto van haar gezien. Ze is toen mijn vader nog heel jong was overleden.

Oma en Opa Apers

Ik merk dat –met het digitaliseren van foto’s van mijn jeugd– het allerlei herinneringen en emoties oproept. Ga ik nog een keer over schrijven. 


Geen opmerkingen: