28 oktober 2023

Stadswandeling in Utrecht

In verband met een COMMIT-directievergadering in Grand Hotel Karel V besloot ik daar na afloop ook te overnachten. Het is altijd een waar genoegen om in een rustpunt van Utrecht te zijn. Je wordt omringd door geschiedenis. In de 14e eeuw was het een klooster waar ridders, priesters en keizers elkaar ontmoeten. In 1823 maakte Lodewijk Napoleon er een militair hospitaal van. Tot 1990! In 1992 is het volledig gerenoveerd om het om te vormen tot een luxe hotel. Vanwege mijn werk kwam ik daar best vaak om te dineren en te overnachten.

Binnentuin Grand Hotel Karel V

Tijdens een zeer zware sneeuwstorm in 2005, heb ik met mijn dochter in een suite in het hoofdgebouw overnacht. Al het treinverkeer in het oostelijk deel van Nederland lag volledig plat. Er zat niks anders op dan in een hotel in Utrecht te overnachten. Het werd Karel V, iets waar ik geen nee tegen kon zeggen. Mijn dochter was die dag ivm haar studie toevallig ook in Utrecht. We hebben samen in de Bistro gegeten.


Sinds mijn hersenbloeding is een lange wandeling best een uitdaging. Het voordeel van het centrum van Utrecht is dat het compact is.  Dus, via de achteruitgang van Karel V, eerst naar de brug bij Kathmandu (Weesbrug) om te kijken of ik weer zo’n foto van de Domtoren kon maken. Door de bladeren van de bomen bleek weinig te zien te zijn van de Domtoren, die trouwens nog steeds bijna in z’n geheel in de steigers staat. Dus doorgelopen naar de Hamburgerbrug. Vandaar heb ik onderstaande foto van de Oudegracht genomen.


Oudegracht met werfkelders


De Oudegracht is echt een pronkjuweel van Utrecht. Deze gracht werd in de 10e eeuw aangelegd ivm het aan- en afvoeren van goederen. Rechts zie je werfkelders die vrij uniek zijn van Utrecht. Vanuit de grachtenpanden kun je via de werfkelders onder de straat door naar de kade. Deze kelders werden toentertijd gebruikt om handelswaar op te slaan. Tegenwoordig zie je er vaak restaurants in. 

Daarna liep ik door naar de Pandhof van de Domkerk. Ook hier een rustpunt in een drukke stad. Een pandhof of kloosterhof is een binnentuin waaromheen een kloostergang loopt.

Pandhof van Domkerk

Alleen de foto van Grand Hotel Karel V is met een Nikon Z5 genomen, de rest met een iPhone 13 Pro. Alle foto’s zijn bewerkt op mijn iPhone. 

Zie ook peter.apers.nl


21 oktober 2023

Bergen op Zoom

Mijn ouders waren allebei geboren en getogen Bergenaren (Bergen op Zoom). Toen ik jong was gingen we met enig regelmaat bij familie op bezoek. Alweer wat jaren geleden waren mijn vrouw en ik in verband met familieomstandigheden weer op bezoek in Bergen op Zoom. Altijd een mooie gelegenheid om, met mijn camera (toen een Nikon D800), een rondje door het centrum te maken. 

We hadden gepland om te gaan eten bij Ristorante Napoli, een van de betere restaurants in Bergen op Zoom. Dat kon wel even wachten want het licht was heel mooi: ondergaande zon, met een warme gloed. Het was half maart, 7 uur ‘s avonds en een graad of 10°, dus het werd maar een klein rondje. Via de Zuivelstraat kwamen we op de Grote Markt.

28mm, f/10, 1/80s, 200 ISO

Normaal gesproken is het er heel erg druk, toen was het bijna uitgestorven. Dat betekent dat alle aandacht uit kon gaan naar de warm gekleurde lucht en gevels van de huizen. Bij alle drie de foto’s heb ik voor ik voor f/10 gekozen om voldoende scherptediepte te hebben; ook koos ik voor een sluitertijd van 1/80s zodat ik de foto’s gewoon uit de hand kon nemen. De ISO-waarde varieerde.

Daarna liepen we door de Fortuinstraat en de Lievevrouwenstraat naar de Gevangenpoort.

45mm, f/10, 1/80s, 800 ISO

De Gevangenpoort was vroeger een van de stadspoorten die samen met de vestingmuur in het midden van de 14e eeuw zijn gebouwd. Later is het tot 1931 een gevangenis geweest. Als je onder door de poort loopt kom je in de straat waar mijn moeder is opgegroeid. Mijn opa en oma hadden daar een sigarenwinkel. In deze foto zie je de warme gloed op de gevels van de huizen. De ISO-waarde is hier wat hoger. Door de laagstaande zon kwam er wat minder licht in de straat. Dat heb ik wat gecompenseerd in Lightroom.

Terug naar de Grote Markt zien we met de ondergaande zon in de rug de imposante St-Gertrudiskerk. In de volksmond heet de kerk de Peperbus. Tijdens carnaval krijgt hij een boerenkiel aan.

28mm, f/10, 1/80s, 180 ISO

Alle drie de foto’s worden regelmatig verkocht op Dreamstime. Kijk ook eens naar mijn album over Bergen op Zoom.

Zie ook peter.apers.nl

14 oktober 2023

Wat is het voordeel als ik zelf mijn camera instel?

In de post over de belichtingsdriehoek heb ik de samenhang van diafragma, sluitertijd en ISO-waarde besproken en nu is de vraag “wat kun je er mee?”.

Tijd-voorkeur

In de AUTO-stand laten we de instellingen volledig over aan de camera. Waarom willen we wat meer controle hebben? De camera weet bijvoorbeeld niet dat we een snel bewegend insect willen fotograferen. Bij de AUTO-stand is de kans groot dat we alleen maar een wazige vlek op de foto zien. Door de camera op Tijd-voorkeur (S, T of Tv) te zetten kunnen we zelf de sluitertijd bepalen, zeg 1/1000ste van een seconde. Afhankelijk hoe snel het insect beweegt of hoe dichtbij hij is moet je de sluitertijd aanpassen om het insect te “bevriezen”. Om dus bij de verkorting van de sluitertijd dezelfde belichting te krijgen kiest mijn camera (Nikon Z5) ervoor om het diafragma te vergroten. 

105mm, f/8, 1/640s, ISO 1250

Let op: de camera gaat bij het aanpassen niet verder dan het grootste diafragma, daarna wordt de ISO-waarde verhoogd. Omgekeerd, als je de sluitertijd verlengt dan wordt het diafragma verkleind, maar nooit lager dan de kleinste diafragma. Dan stopt de camera met compenseren. 

Diafragma-voorkeur

We kunnen er ook voor kiezen om met Diafragma-voorkeur (A of Av) te werken. We hebben dan controle over de scherptediepte, oftewel, welk gebied voor en achter het focuspunt scherp is. Bij landschapsfoto’s wil je dat gebied wat groter hebben en bij macrofoto’s juist klein. Als fotograaf bepaal je dat zelf. In dit geval past de camera de sluitertijd aan. Ik heb er voor gekozen dat mijn camera niet langer dan 1/60ste van een seconde kiest. Dan wordt het namelijk moeilijker om foto’s uit de hand te schieten. In dat geval wordt de ISO-waarde verhoogd.

105mm, f/5, 1/60s, ISO 250


Handmatig

Dan zijn er nog de M en P stand. Daarmee kun je alle drie (diafragma, sluitertijd en ISO) aanpassen. Dat geeft je bijvoorbeeld ook nog de mogelijkheid om onder of over te belichten. 

Zelf werk ik bijna altijd met Diafragma-voorkeur. Ik raad je aan daar ook eens mee te experimenteren. Speel eens wat met scherptediepte, met al dan niet bevriezen van beweging of met een beetje onder- of overbelichten. En het mooiste is als het bijdraagt aan je compositie. Dat geeft veel plezier. 

07 oktober 2023

Domtoren van Utrecht

De Domtoren in Utrecht is door veel toeristen al vele malen gefotografeerd. Ook door mij. Telkens als ik in de buurt ben kijk ik of ik nog iets nieuws weet te bedenken. Nu staat de Domtoren al tijden in de steigers, dus een minder mooi aanzicht. Echter, binnenkort gaan de steigers weg!

Een keer voeren we met een bootje door de Oudegracht en legden aan ongeveer tegenover Kathmandu. In het halfuurtje dat we daar lagen kreeg ik mooi de gelegenheid de Domtoren te fotograferen. Het speciale aan deze foto is dat hij van het niveau van de werfkelders is genomen waardoor je uitzicht hebt op de werfkelders, op het straat met de grachtenpanden, de Hamburgerbrug en, op de achtergrond, de majestueuze Domtoren. Bij het bewerken heb ik meer balans gebracht tussen de boom links en de Domtoren zodat de Domtoren wat meer opvalt. Ook de doorkijk onder door de brug heb ik wat lichter gemaakt. 

D800, 78mm, f/5, 1/250s

Bij Werk aan de Muur is deze foto heel populair. Vaak wordt hij op canvas verkocht. Eén keer op aluminium, twee meter hoog. Het geeft mij best een trots gevoel dat mensen een foto, een creatief product, van me kopen. 

Zie ook peter.apers.nl

30 september 2023

Kievitsbloem: van knop tot zaaddoos


f/8, 1/60s

De kievietsbloem is een vroege bloeier, al in april. Reden genoeg om weer eens de tuin in te gaan, met camera. En natuurlijk een jas. De grote paarse bloemen hangen deemoedig om de kou van de lente te trotseren. Deze foto heb ik met mijn macrolens genomen. Die lens heeft een groot diafragma zodat de scherptediepte klein gehouden kan worden. In de foto schat ik deze op 0,5cm. Net genoeg om van de eerste bloem de voorste bloembladeren scherp te krijgen.  Alle foto's in deze post zijn met mijn Nikon D800 genomen met de macrolens Nikon AF-S 105mm f/2.8 VR Micro.




Na de bevruchting vindt er een hele transformatie plaats. De bloembladeren vallen af en de gekromde steel wordt langzaam aan recht. De zaaddoos is in het begin niks meer dan een kleine verdikking. Op de foto zie je twee verstrengelde stelen. Het lijken net ballerina"s.

                          
f/3.2, 1/50s
f/4, 1/80s










 








f/3, 1/60s

.

Daarna ontwikkelt de zaaddoos zich. Als de steel flink gegroeid is en recht staat, wordt hij voldoende stevig om de flink dikker geworden zaaddoos te dragen. Deze heeft dan nog een paarse gloed.  



Vervolgens wordt de zaaddoos gelig en houterig en springt dan open zodat de zwarte zaden eruit springen. Het is interessant om eens binnen in een open zaaddoos te kijken. De zaden zitten, lijkt het, allemaal in een apart kamertje gescheiden door wandjes. Soms worden de lege kamertjes door insecten (kijk voor groen) gebruikt als Airbnb.








Tot slot valt alles uit elkaar onder invloed van wind en regen. De bollen van de kievitsbloem onder de grond bereiden zich nu voor op het volgend voorjaar. Het bovengrondse werk zit er voor dit jaar weer op.

In mijn albums heb ik nog meer mooie foto's van de verschillende stadia van de kievitsbloem.

Zie ook peter.apers.nl


23 september 2023

Belichtingsdriehoek uitleggen met communicerende vaten

Veel beginnende fotografen worden afgeschrikt door de ingewikkelde instellingen van hun camera. Gevolg is dat de camera altijd op AUTO staat en dat er veel mooie foto’s gemist worden. Jammer! Maar daar is wat aan te doen.

De belichting van de beeldsensor wordt door drie zaken bepaald: 

  • Diafragma (de hoeveelheid licht dat door de lens op de beeldsensor valt)
  • Sluitertijd (hoe lang de beeldsensor belicht wordt)
  • ISO-waarde (de gevoeligheid van de beeldsensor voor licht)

Deze drie hangen nauw met elkaar samen. Die samenhang wordt vaak als driehoek getekend: de belichtingsdriehoek. Ondanks dat ik de samenhang goed begrijp, vind ik de uitleg met de driehoek niet voor de hand liggen. Hieronder mijn uitleg gebaseerd op communicerende vaten.

Wat je ziet zijn drie vaten gevuld met water die met elkaar verbonden zijn d.m.v. een buis. Een vat staat voor Diafragma, een ander voor Sluitertijd en de laatste voor ISO. Aan de bovenkant van elk vat zit een zuigertje dat je op en neer kunt bewegen. Als je een zuiger naar beneden drukt dan gaan de zuigers in de andere twee vaten omhoog. Omgekeerd, als je een zuiger omhoog trekt dan dalen de zuigers in de andere twee vaten. De vraag is wat het betekent als je een zuiger omhoog of omlaag beweegt (zie tekening).



  • Bij het vat Diafragma betekent omhoog een groter diafragma (meer licht doorlaten) en omlaag een kleiner diafragma.
  • Bij het vat Sluitertijd betekent omlaag een kortere sluitertijd en omhoog een langere sluitertijd. 
  • Bij het vat ISO-waarde betekent omlaag een lagere ISO-waarde en omhoog een grotere.
Nu een paar voorbeelden. Als je de lens meer opent (een groter diafragma) — de diafragma-zuiger omhoog trekt — dan gaan de sluitertijd-zuiger en de ISO-zuiger omlaag. Oftewel, een kortere sluitertijd en lagere ISO-waarde. 

Een ander voorbeeld: als je voor een kortere sluitertijd kiest (Sluitertijd-zuiger omlaag), dan gaan de Diafragma-zuiger en de ISO-zuiger omhoog.

Je kunt natuurlijk ook twee zuigers instellen en dan volgt de derde van zelf.  Bijvoorbeeld, Diafragma-zuiger omlaag (kleiner diafragma) en Sluitertijd-zuiger ook omlaag (kortere sluitertijd) dan gaat de ISO-zuiger van zelf omhoog (hogere ISO-waarde). 

Let op! Je vraagt je je misschien af wat dit met belichting te maken heeft. De hoeveelheid water in de opstelling is gelijk aan de hoeveelheid licht dat op de beeldsensor valt. Je kunt zelf kiezen hoeveel water je er in doet. De communicerende vaten zorgen er voor dat de hoeveelheid licht altijd hetzelfde blijft ongeacht de stand van de zuigers! Je kunt precies hetzelfde doen met meer of minder water, om andere combinaties van Diafragma, Sluitertijd en ISO-waarde te bekijken. Als je er te veel water in doet dan heb je overbelichting en bij te weinig water onderbelichting.

De opstelling is nog realistischer te maken door niet toe te staan dat de Sluitertijd-zuiger langere sluitertijd dan 1/60s accepteert door daar een blokkade voor de zuiger te plaatsen. Hetzelfde kun je doen voor de ISO-zuiger niet onder de 100 kan komen.

Het voordeel van de communicerende vaten uitleg van belichting is dat de samenhang tussen diafragma, sluitertijd en ISO-waarde tastbaar is.

In een volgende blog over “Wat is het voordeel van zelf mijn camera instellen” leg ik wat wat de consequenties zijn van het aanpassen van diafragma, sluitertijd en ISO-waarde.




16 september 2023

Zomerpaleis in Beijing

In 2013 ging ik voor het eerst, voor een zakelijke reis, naar China. Ik was er nog nooit eerder geweest dus ik keek enorm uit naar het ervaren van de Chinese cultuur. Ook gaf het mij een unieke gelegenheid om foto’s te maken van een land waar ik niet elke dag kom. 

Ik was uitgenodigd voor een keynote speech bij een internationale conferentie in Wuhan door een professor van de gerenommeerde Tsinghua Universiteit. Zij werkte vroeger in mijn groep aan de Universiteit Twente. Naast deze zakelijke activiteiten werden mijn vrouw en ik getrakteerd op een onvergetelijke kennismaking met China.  

Op de eerste dag gingen we met haar PhD-studenten naar het Zomerpaleis in Beijing. Het is een enorm complex met uitgebreide tuinen en een groot, kunstmatig meer.

Regelmatig worden mijn foto’s van het Zomerpaleis via Dreamstime verkocht. Afgelopen week werd deze foto verkocht. Het is de ingang van een kleine markt, gedeeltelijk op land, gedeeltelijk op water. De brug vangt het laatste beetje zon, het gebouw rechts is al volledig in de schaduw. De brug alleen is niet interessant, het gaat om de combinatie. Daarom heb ik bij het bewerken het gebouw in de schaduw wat lichter gemaakt om wat van de details te zien. Je ogen zullen in eerste instantie naar de brug gaan (meeste licht), daarna naar het gebouw (doordat er details zichtbaar zijn). Waarschijnlijk gaan je ogen daarna weer terug naar de brug. 

D700, 48mm, f/6.3, 1/200s, ISO 640

Natuurlijk heb ik van het Zomerpaleis nog meer foto’s gemaakt. Als je geïnteresseerd bent kijk dan in mijn albums. Zelf vind ik onderstaande heel mooi. Je ziet het Zomerpaleis in de gloed van de ondergaande zon. Zelf zitten we ook in zo'n bootje als op de voorgrond. Ik was net op tijd om de foto te nemen voordat de boot onder het paleis was, dat zou de foto te ééndimensionaal maken. Nu gaan je ogen heen en weer tussen de boot en het paleis, kijkend naar steeds meer details. De boot creëert ook wat diepte in de foto (boot op de voorgrond en het paleis op de achtergrond).

D700, 85mm, f/9, 1/80s, ISO 200

Zie ook peter.apers.nl